สปริงเกอร์ใบหูช้าง โครงไม่หมุน หัวรดน้ำสุดคุ้มแพ็ค 50 ตัว รองรับท่อ 4-6 หุนครบเซ็ต

สปริงเกอร์ใบหูช้าง โครงไม่หมุน พร้อมข้อต่อเกลียวนอก
สปริงเกอร์ใบหูช้างแบบโครงไม่หมุนคือหัวรดน้ำที่ออกแบบมาเพื่อระบบน้ำในสวนหรือพื้นที่เกษตรขนาดเล็กถึงกลาง ขายเป็นเซ็ต 50 ตัว ราคาอยู่ระหว่าง 250-350 บาท ขึ้นอยู่กับร้านและสีสินค้า หัวสปริงเกอร์มีเกลียวใน รองรับท่อทั้งขนาด 4 หุนและ 6 หุน โดยไม่ต้องเปลี่ยนหัว พร้อมข้อต่อเกลียวนอกที่สวมท่อได้เลยทั้งสองขนาด ทำให้ติดตั้งง่ายและยืดหยุ่นสูง

มีให้เลือก 3 สี คือ แดง ส้ม และเหลือง ในรหัสสินค้าแยกตามขนาด (เช่น 301C1 สำหรับ 4 หุน และ 301C2 สำหรับ 6 หุน) ตัวสินค้ามีประกันจากโรงงาน 1 เดือน เน้นใช้งานง่าย ทนทาน และกระจายน้ำได้สม่ำเสมอ เหมาะสำหรับคนที่ต้องการหัวรดน้ำราคาประหยัดแต่ครอบคลุมพื้นที่ได้ดี

สปริงเกอร์ใบหูช้างรุ่นนี้เป็นหัวรดน้ำแบบวงกลมเต็มพื้นที่ ลักษณะหัวเป็นรูปใบหูช้างที่กระจายน้ำออกด้านข้าง โครงสร้างออกแบบให้ไม่หมุนตัวขณะทำงาน จึงคงทิศทางและตำแหน่งได้ดี ตัวหัวเป็นเกลียวใน ใส่ท่อได้ทั้ง 4 หุนและ 6 หุนโดยไม่ต้องใช้อะแดปเตอร์เพิ่ม ในกล่องมาพร้อมข้อต่อเกลียวนอกที่สวมท่อได้ทันทีทั้งสองขนาด ปริมาณน้ำที่ออกอยู่ระหว่าง 550-850 ลิตรต่อชั่วโมง รัศมีกระจายน้ำ 3.5-4 เมตร ขึ้นกับแรงดัน ทำงานดีที่แรงดัน 3.5-4 บาร์ ทำจากพลาสติกเกรด A แข็งแรง ทนแดดทนฝน น้ำที่ออกมาเป็นเม็ดฝอยขนาดกลาง ไม่แรงจนทำลายใบพืช เหมาะกับการรดต้นไม้ทุกประเภท ทั้งผัก สนามหญ้า หรือไม้ผล ขายยกแพ็ค 50 ตัว เหมาะสำหรับคนติดตั้งระบบน้ำหลายจุดหรือต้องการสำรองไว้ใช้งานยาว

ความพิเศษของ สปริงเกอร์ใบหูช้าง โครงไม่หมุน พร้อมข้อต่อเกลียวนอก

👉 การออกแบบโครงสร้างและการเชื่อมต่อ
หัวสปริงเกอร์รุ่นนี้ใช้โครงสร้างแบบไม่หมุน ทำให้ตัวหัวคงตำแหน่งเดิมตลอดการทำงาน ไม่แกว่งหรือเปลี่ยนทิศทางเอง ช่วยให้การกระจายน้ำสม่ำเสมอและคาดเดาได้ง่าย ตัวหัวเป็นเกลียวในมาตรฐาน รองรับท่อขนาด 4 หุนและ 6 หุนได้โดยตรงโดยไม่ต้องปรับเปลี่ยนใดๆ ในเซ็ตมาพร้อมข้อต่อเกลียวนอกที่ออกแบบให้สวมท่อได้แน่นทั้งสองขนาด การติดตั้งจึงทำได้รวดเร็ว ไม่ต้องซื้ออุปกรณ์เสริมเพิ่ม ลดความยุ่งยากเวลาเซ็ตระบบน้ำหลายจุด ข้อต่อทำจากวัสดุเดียวกับตัวหัว แข็งแรง ไม่รั่วซึมง่ายเมื่อขันแน่น การออกแบบนี้ทำให้เหมาะกับทั้งระบบน้ำแบบถาวรและชั่วคราว สามารถถอดย้ายตำแหน่งได้สะดวก

👉 ประสิทธิภาพการให้น้ำและรัศมีครอบคลุม
สปริงเกอร์ให้ปริมาณน้ำ 550-850 ลิตรต่อชั่วโมง ขึ้นอยู่กับแรงดันน้ำที่ใช้ รัศมีกระจายน้ำอยู่ที่ 3.5-4 เมตร ทำให้ครอบคลุมพื้นที่วงกลมกว้างพอสมควร ทำงานดีที่สุดที่แรงดัน 3.5-4 บาร์ ซึ่งเป็นระดับที่ปั๊มน้ำทั่วไปทำได้ง่าย การกระจายน้ำเป็นแบบวงกลมเต็มพื้นที่ ไม่ทิ้งจุดแห้งตรงกลาง น้ำออกสม่ำเสมอทั่วรัศมี สามารถปรับแรงดันเพื่อควบคุมขนาดวงน้ำได้เล็กน้อย เหมาะกับการรดน้ำในแปลงผัก สนามหญ้า หรือสวนผลไม้ที่ต้องการความชุ่มชื้นสม่ำเสมอ ไม่ต้องขยับหัวบ่อย ประหยัดเวลาในการดูแลพื้นที่ขนาดกลาง

👉 วัสดุและความทนทาน
ตัวหัวและข้อต่อผลิตจากพลาสติกเกรด A คุณภาพสูง ทนทานต่อการใช้งานกลางแจ้ง ทนแดด ทนฝน และสารเคมีในน้ำได้ดี ไม่เปราะหรือแตกหักง่ายเมื่อโดนความร้อนหรือเย็นจัด โครงสร้างแข็งแรง รองรับแรงดันน้ำได้ตามสเปกโดยไม่เสียรูปทรง การเลือกใช้วัสดุเกรดดีทำให้อายุการใช้งานยาวนานกว่าพลาสติกทั่วไป สามารถใช้งานต่อเนื่องหลายฤดูการเพาะปลูก มีประกันโรงงาน 1 เดือน ครอบคลุมปัญหาจากการผลิต ช่วยเพิ่มความมั่นใจให้ผู้ใช้

👉 ลักษณะการกระจายน้ำ
น้ำที่ออกมาเป็นเม็ดฝอยขนาดกลาง ไม่ใช่สายน้ำแรงหรือละอองเล็กเกินไป ทำให้ไม่ทำลายใบพืชอ่อนหรือทำให้ดินแข็งตัว การกระจายน้ำทำได้ดี ครอบคลุมพื้นที่กว้างและสม่ำเสมอ เหมาะกับพืชทุกชนิด ทั้งผักใบ ไม้ดอก ไม้ผล และหญ้า ลักษณะเม็ดน้ำช่วยให้ความชุ่มชื้นซึมลงดินได้ดี ไม่ไหลบ่าหรือระเหยเร็วเกินไป สามารถใช้งานกับพืชที่ต้องการน้ำละเอียดได้อย่างมีประสิทธิภาพ

จุดเด่นของ สปริงเกอร์ใบหูช้าง โครงไม่หมุน พร้อมข้อต่อเกลียวนอก

จุดเด่นที่ทำให้สปริงเกอร์รุ่นนี้โดดเด่นคือความคุ้มค่าในราคาย่อมเยา ขายยกแพ็ค 50 ตัวในราคาเพียง 250-350 บาท ทำให้ต้นทุนต่อหัวต่ำมาก เหมาะกับเกษตรกรหรือเจ้าของสวนที่ต้องติดตั้งหลายสิบจุดพร้อมกัน การมีสีให้เลือกถึง 3 สี (แดง ส้ม เหลือง) ช่วยแยกโซนหรือแยกขนาดท่อได้ง่าย เวลาติดตั้งระบบใหญ่ๆ ไม่สับสน

การออกแบบที่รองรับท่อสองขนาดในหัวเดียวและแถมข้อต่อครบชุด ทำให้ประหยัดงบไม่ต้องซื้ออุปกรณ์เพิ่มเติม ความเสถียรของโครงไม่หมุนช่วยให้วางตำแหน่งได้แม่นยำ ระบบน้ำทำงานต่อเนื่องโดยไม่ต้องคอยปรับแก้

สินค้ารุ่นนี้ตอบโจทย์คนต้องการระบบรดน้ำแบบง่ายๆ แต่ครอบคลุมพื้นที่ได้จริง เหมาะทั้งสวนหลังบ้าน แปลงเกษตรขนาดย่อม หรือโครงการจัดสวนจำนวนมาก การซื้อเป็นแพ็คใหญ่ยังช่วยลดค่าใช้จ่ายด้านการขนส่งและเก็บสต็อกสำรองได้ดี มีประกันโรงงานเพิ่มความอุ่นใจในช่วงแรก ทำให้เป็นตัวเลือกที่คนทำสวนหลายคนนิยมใช้ซ้ำ

สปริงเกอร์ใบหูช้างโครงไม่หมุนรุ่นนี้คือทางเลือกที่ลงตัวสำหรับคนต้องการระบบรดน้ำที่ติดตั้งง่าย ใช้งานทนทาน และราคาเข้าถึงได้ ด้วยความยืดหยุ่นและประสิทธิภาพที่ครบครัน ทำให้ดูแลสวนหรือแปลงปลูกได้อย่างสบายใจมากขึ้น

---

---

สเปกสินค้า สปริงเกอร์ใบหูช้าง โครงไม่หมุน (แพ็ค 50 ตัว)

---

คุณสมบัติ	รายละเอียด
ประเภทสินค้า	สปริงเกอร์ใบหูช้าง โครงไม่หมุน พร้อมข้อต่อเกลียวนอก
การเชื่อมต่อ	เกลียวใน รองรับท่อทั้งขนาด 4 หุน และ 6 หุน (ไม่ต้องเปลี่ยนหัว) พร้อมข้อต่อเกลียวนอกสวมท่อได้ทั้งสองขนาด
ปริมาณน้ำ	550 – 850 ลิตรต่อชั่วโมง
รัศมีกระจายน้ำ	3.5 – 4 เมตร (ขึ้นอยู่กับแรงดันน้ำ)
แรงดันน้ำที่เหมาะสม	3.5 – 4 บาร์
วัสดุ	พลาสติกเกรด A (ทนทาน ทนแดด ทนฝน)
ลักษณะการกระจายน้ำ	น้ำออกเป็นเม็ดฝอยขนาดกลาง กระจายสม่ำเสมอ ครอบคลุมพื้นที่กว้าง ไม่ทำลายใบพืช
ความเหมาะสม	เหมาะกับการรดน้ำพืชทุกชนิด ทั้งผัก สนามหญ้า ไม้ผล
สีที่มีให้เลือก	แดง, ส้ม, เหลือง (แยกตามขนาด 4 หุน และ 6 หุน)
รหัสสินค้า	301C1 (4 หุน), 301C2 (6 หุน)
จำนวนในแพ็ค	50 ตัว
ราคา	250 – 350 บาท (ขึ้นอยู่กับร้านและสี)
การประกัน	ประกันจากโรงงาน 1 เดือน

---

นิยาย โปรยพิษใต้แสงจันทร์

ในปี พ.ศ. 2325 กรุงธนบุรีเพิ่งฟื้นตัวจากสงครามอันยาวนาน สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชทรงมุ่งมั่นกอบกู้บ้านเมืองให้รุ่งเรือง พระองค์ทรงมีพระราชดำริให้ปรับปรุงสวนหลวงและระบบน้ำเลี้ยงพืชพรรณให้เขียวชอุ่ม เพื่อเป็นขวัญกำลังใจแก่ไพร่ฟ้าประชาชน ช่างฝีมือหนุ่มนามว่า “นเรศ” ได้รับพระบรมราชโองการให้รับผิดชอบงานนี้ เขาเป็นชายวัย 20 ปลาย ๆ ใบหน้างามคมคาย ดวงตาเต็มเปี่ยมด้วยความมุ่งมั่น นเรศเติบโตมาในครอบครัวช่างหลวงสมัยอยุธยา ความรู้เรื่องกลไกและระบบน้ำถ่ายทอดมาจากบิดา ผู้เคยสร้างน้ำพุในพระราชวังเก่า

นเรศทุ่มเททั้งกายใจ เขาคิดค้นอุปกรณ์ใหม่ที่ไม่เคยมีใครทำมาก่อน หัวน้ำรูปทรงคล้ายใบหูช้าง ทำจากทองสัมฤทธิ์ผสมโลหะลับ โครงสร้างแข็งแรงไม่หมุนวนตามแรงน้ำ แต่กระจายน้ำออกเป็นเม็ดฝอยละเอียด ครอบคลุมรัศมีกว้างหลายวา น้ำไหลได้สม่ำเสมอไม่แรงเกินจนทำลายใบไม้ อุปกรณ์นี้มีเกลียวในรองรับท่อไม้ไผ่ทั้งขนาดเล็กและใหญ่ โดยไม่ต้องปรับเปลี่ยนมากนัก เขายังประดิษฐ์ข้อต่อพิเศษที่สวมท่อได้แน่นหนา ป้องกันการรั่วซึม นเรศทดลองครั้งแล้วครั้งเล่า จนหัวน้ำใบหูช้างนี้ทำงานได้สมบูรณ์แบบ ให้น้ำปริมาณพอเหมาะในทุกแรงดัน สวนหลวงที่เคยแห้งแล้งค่อย ๆ เขียวขจี ดอกไม้ผลิบานรับแสงตะวัน

วันหนึ่งขณะนเรศกำลังปรับแต่งหัวน้ำชิ้นใหม่ในมุมลับของสวน เขาได้ยินเสียงฝีเท้าเบา ๆ หญิงสาวคนหนึ่งยืนอยู่ใกล้พุ่มไม้ เธอสวมผ้าคลุมศีรษะ ใบหน้างามหยด ดวงตาคมกริบราวกับดวงดาวยามค่ำ สวมเครื่องแต่งกายเรียบง่ายแต่สง่างาม เธอแนะนำตัวว่า “วิมล” เป็นญาติห่าง ๆ ของนางสนมในวังที่แอบหนีความวังเวงมาสูดอากาศบริสุทธิ์ในสวน วิมลหลงใหลในความเขียวขจีที่เพิ่งเกิดขึ้น เธอถามนเรศถึงความลับของสวนที่เปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็ว

นเรศยิ้มอย่างเขินอาย เขาพาเธอชมหัวน้ำใบหูช้างที่กำลังทำงาน น้ำพุ่งออกเป็นวงกลมสวยงาม เม็ดน้ำโปรยปรายราวฝนเทียม วิมลประทับใจอย่างยิ่ง เธอเอื้อมมือรับน้ำที่โปรยลงมา รู้สึกถึงความเย็นชุ่มชื่น การสนทนาของทั้งคู่เริ่มต้นจากเรื่องพืชพรรณและระบบน้ำ แต่ค่อย ๆ ลึกซึ้งขึ้น นเรศเล่าเรื่องชีวิตวัยเด็ก ความฝันที่จะสร้างสิ่งประดิษฐ์ช่วยบ้านเมือง วิมลฟังอย่างตั้งใจ เธอเล่าเรื่องความเหงาในวัง ความปรารถนาที่จะมีอิสรภาพ นเรศรู้สึกเหมือนพบคนที่เข้าใจเขาเป็นครั้งแรก

ทั้งคู่เริ่มนัดพบกันในสวนยามค่ำ วิมลแอบออกจากวัง นเรศรอเธอด้วยหัวน้ำใบหูช้างชิ้นพิเศษที่เขาทำขึ้นใหม่ ความรักงอกงามท่ามกลางกลิ่นหอมของดอกไม้และเสียงน้ำไหลเอ่อ นเรศสอนวิมลวิธีปรับแรงดันน้ำให้เหมาะกับพืชแต่ละชนิด เธอช่วยเขาคิดไอเดียเพิ่มข้อต่อที่ยืดหยุ่นมากขึ้น ทำให้หัวน้ำรองรับท่อได้ทุกขนาดอย่างง่ายดาย วิมลบอกว่านเรศคือคนที่ทำให้เธอรู้สึกมีชีวิตชีวา นเรศสารภาพว่าเธอคือแสงสว่างในชีวิตอันโดดเดี่ยวของเขา ทั้งคู่จูบกันครั้งแรกใต้แสงจันทร์ ขณะหัวน้ำใบหูช้างโปรยน้ำเม็ดฝอยราวกับพรหมลิขิต

นเรศนำหัวน้ำใบหูช้างเข้าเฝ้าสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช พระองค์ทรงพอพระทัยอย่างยิ่ง ทรงรับสั่งให้ผลิตเพิ่มอีกจำนวนมากเพื่อใช้ในสวนหลวงและแจกจ่ายให้ขุนนาง นเรศได้รับพระราชทานรางวัลและตำแหน่งสูงขึ้น เขารู้สึกว่าชีวิตสมบูรณ์แบบ มีความรักจากวิมลและความสำเร็จในหน้าที่ วิมลเองก็ดูมีความสุข เธอช่วยนเรศออกแบบให้หัวน้ำมีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น เสนอให้ผลิตเป็นชุดใหญ่เพื่อติดตั้งทั่วพระราชวัง นเรศทำตามคำเธออย่างเต็มใจ เขาไม่เคยสงสัยเลยว่าเธออาจมีจุดประสงค์อื่น

คืนหนึ่งขณะนเรศแอบไปหาวิมลในที่ลับ เขาพบแผ่นกระดาษตกอยู่ใกล้กระเป๋าของเธอ เป็นจดหมายเขียนด้วยลายมือคุ้นเคย มีแผนผังระบบน้ำในพระราชวังและคำสั่งลับให้ผสมสารพิษลงในแหล่งน้ำหลัก เมื่อหัวน้ำใบหูช้างทำงาน น้ำพิษจะกระจายออกไปทั่วสวนและส่วนต่าง ๆ ของวัง ทำให้พระเจ้าตากและขุนนางฝ่ายพระองค์ค่อย ๆ ประชวรจนสิ้นพระชนม์ จดหมายลงท้ายด้วยชื่อกลุ่มขุนนางที่เคยภักดีต่อราชวงศ์อยุธยาเดิม ผู้ต้องการล้มพระเจ้าตากเพื่อกู้ราชบัลลังก์คืน

นเรศใจสลาย เขาเผชิญหน้ากับวิมลในคืนนั้น เธอสารภาพด้วยน้ำตา เธอถูกส่งมาให้ใกล้ชิดนเรศเพื่อขโมยแบบหัวน้ำใบหูช้างและปรับให้เหมาะกับแผนการวางยาพิษ ความยืดหยุ่นของข้อต่อและการกระจายน้ำกว้างคือสิ่งที่กลุ่มต้องการเพื่อให้พิษแพร่กระจายรวดเร็ว วิมลบอกว่าแรกเริ่มเธอแค่ทำตามหน้าที่ แต่เมื่อคบกับนเรศ เธอกลับตกหลุมรักเขาจริง ๆ ความรักทำให้เธอลังเล เธอขอร้องให้นเรศหนีไปกับเธอ ทิ้งทุกอย่างไว้ข้างหลัง

นเรศเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส เขารักวิมลมาก แต่ความจงรักภักดีต่อพระเจ้าตากที่กู้ชาติมากกว่า เขาแกล้งยอมตามวิมล ช่วยเธอปรับหัวน้ำชุดสุดท้ายให้สมบูรณ์แบบตามแผน ขณะเดียวกันเขาแอบรายงานเรื่องนี้ให้ขุนนางที่ไว้ใจได้ การต่อสู้ในใจของนเรศรุนแรง เขาเกลียดการทรยศของวิมล แต่ก็เกลียดตัวเองที่ยังรักเธออยู่ วันที่แผนการใกล้สำเร็จ วิมลมาหาเขาเพื่อบอกว่าจะยกเลิกทุกอย่าง เธอเลือกความรักเหนือหน้าที่ เธอพร้อมสารภาพความผิดต่อพระองค์เพื่อไถ่โทษ

แต่ในคืนนั้นเอง เมื่อหัวน้ำใบหูช้างชุดใหญ่ถูกติดตั้งและเริ่มทำงานครั้งแรก น้ำพิษได้กระจายออกไปจริง ๆ พระเจ้าตากสินมหาราชและขุนนางหลายคนประชวรอย่างรวดเร็ว วิมลตกใจ เธอไม่เคยสั่งให้ลงมือจริง เธอวิ่งไปหานเรศด้วยความสิ้นหวัง นเรศยืนอยู่ท่ามกลางสวน มองน้ำที่โปรยปรายด้วยสายตาเย็นชา

วิมลถามเขาว่าเกิดอะไรขึ้น นเรศยิ้มครั้งแรกในรอบหลายวัน เขาบอกเธอว่าตั้งแต่พบจดหมาย เขารู้ทุกอย่าง แต่สิ่งที่เธอไม่รู้คือตัวเขาเองต่างหากที่เป็นผู้วางแผนหลัก นเรศคือทายาทลับของราชวงศ์อยุธยาเดิม บิดาของเขาถูกสังหารในสงคราม เขาแฝงตัวเข้ามาในวังเพื่อแก้แค้นพระเจ้าตากที่ยึดอำนาจ การประดิษฐ์หัวน้ำใบหูช้างไม่ใช่เพื่อบ้านเมือง แต่เพื่อวันนี้โดยเฉพาะ เขาใช้ความรักของวิมลเป็นเครื่องมือ ปล่อยให้เธอช่วยพัฒนาอุปกรณ์ให้สมบูรณ์ แล้วแกล้งยอมตามเพื่อให้เธอคลายความระแวง

วิมลทรุดลงกับพื้น เธอไม่เชื่อว่านเรศที่เธอรักจะมีด้านมืดเช่นนี้ นเรศก้มลงจูบหน้าผากเธอเป็นครั้งสุดท้าย บอกว่านี่คือความรักที่เขามีให้ เธอคือคนเดียวที่ทำให้เขาลังเล แต่ความทะเยอทะยานและความแค้นมีพลังมากกว่า เขาสั่งให้ทหารที่ซ่อนตัวจับวิมลไปขังไว้เพื่อปิดปาก

ไม่กี่วันต่อมา สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชสวรรคตอย่างกะทันหัน กลุ่มขุนนางที่นำโดยนเรศขึ้นครองอำนาจ ราชวงศ์ใหม่เริ่มต้นขึ้น ประวัติศาสตร์เปลี่ยนเส้นทางไปจากที่เคยบันทึกไว้ หัวน้ำใบหูช้างยังคงโปรยน้ำในสวนหลวงอย่างสงบ ราวกับไม่เคยรู้เห็นสิ่งใด นเรศนั่งมองมันทุกคืน ความเหงาและความผิดบาปกัดกินใจเขา เขาได้รับทุกอย่างที่ต้องการ แต่สูญเสียความรักที่แท้จริงไปตลอดกาล

ในบางคืน เขายังคงได้ยินเสียงวิมลเรียกชื่อเขาในสายลม ท่ามกลางเม็ดน้ำฝอยที่โปรยปรายไม่เคยหยุด

นิยาย โปรยพิษใต้แสงจันทร์ บทสุดท้าย

ปีต่อมา กรุงธนบุรีเปลี่ยนชื่อเป็นกรุงรัตนโกสินทร์ภายใต้การนำของนเรศ ผู้ขึ้นครองราชย์ในฐานะพระเจ้าอยู่หัวพระองค์ใหม่ ขุนนางเก่าแก่ที่เคยภักดีต่อราชวงศ์อยุธยาถูกเชิดชู ตำนานการสวรรคตของสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชถูกบันทึกว่าเป็นพระอาการประชวรธรรมดา ไม่มีใครสงสัยในน้ำพิษที่โปรยลงจากหัวน้ำใบหูช้าง ซึ่งตอนนี้กลายเป็นสัญลักษณ์ของความเจริญรุ่งเรือง สวนหลวงขยายใหญ่โต พืชพรรณเขียวชอุ่มกว่าที่เคย นเรศทรงมีพระราชกรณียกิจมากมาย ทรงสร้างวังใหม่ ทรงเกณฑ์ช่างให้ผลิตหัวน้ำใบหูช้างจำนวนนับพัน เพื่อแจกจ่ายให้ประชาชนใช้ในนาข้าวและสวนผลไม้ ไพร่ฟ้าต่างสรรเสริญพระองค์ว่าเป็นพระมหากษัตริย์ผู้ทรงเมตตาและชาญฉลาด

แต่ในพระทัยของนเรศ ความสุขนั้นหายไปหมดสิ้น ทุกคืนพระองค์ทรงฝันร้าย เห็นวิมลยืนอยู่ท่ามกลางสวน มือเอื้อมมาหา ขณะเม็ดน้ำฝอยโปรยลงราวกับน้ำตา พระองค์ตื่นขึ้นด้วยเหงื่อโชก ทรงรู้สึกถึงความว่างเปล่าในพระราชวังอันกว้างใหญ่ ข้าราชบริพารที่เคยใกล้ชิดต่างถูกกำจัดไปทีละคน เพราะกลัวว่าพวกเขาจะรู้ความลับ หัวน้ำใบหูช้างที่เคยเป็นเครื่องมือแห่งความรัก กลายเป็นเครื่องเตือนใจถึงการทรยศที่พระองค์กระทำลงไป วิมลถูกขังอยู่ในหอลับใต้ดินของวัง พระองค์ไม่เคยไปเยี่ยมเธออีกเลยหลังจากวันนั้น ทิ้งให้เธอเผชิญความมืดมิดเพียงลำพัง

วันหนึ่ง ขณะพระองค์ทรงประทับในสวนหลวง ทอดพระเนตรหัวน้ำใบหูช้างที่กำลังทำงาน ข้าราชสำนักกราบทูลว่ามีหญิงสาวคนหนึ่งขอเข้าเฝ้า เธอสวมผ้าคลุมหน้า แต่รูปร่างคุ้นเคยจนนเรศทรงสะดุ้ง พระองค์รับสั่งให้ทุกคนถอยออกไป เมื่อเหลือเพียงสองคน หญิงสาวถอดผ้าคลุมออก เผยให้เห็นใบหน้าของวิมลที่ซีดเซียวแต่ยังคงงดงาม เธอหนีออกจากคุกได้ด้วยความช่วยเหลือจากขุนนางเก่าที่เหลืออยู่บางคน ผู้ยังจงรักภักดีต่อพระเจ้าตากสินอย่างลับ ๆ วิมลยืนนิ่ง มองพระองค์ด้วยดวงตาที่เต็มเปี่ยมด้วยความเจ็บปวดและความรักที่ยังไม่จางหาย

“ข้าพเจ้าหนีมาเพื่อบอกความจริง” วิมลกล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ “ข้าพเจ้าไม่เคยต้องการให้แผนนั้นสำเร็จ ข้าพเจ้าเลือกพระองค์เหนือทุกอย่าง แต่พระองค์… พระองค์ทรยศข้าพเจ้า”

นเรศทรงนิ่งเงียบ พระหทัยเต้นระรัว พระองค์อยากกอดเธอ อยากขอโทษสำหรับทุกอย่าง แต่ความทะเยอทะยานที่เคยผลักดันให้พระองค์ทำสิ่งเลวร้ายยังคงหลอกหลอน “เจ้าไม่เข้าใจ” พระองค์ตรัส “เราเกิดมาเพื่อแก้แค้น การที่พระเจ้าตากยึดราชบัลลังก์คือการทำลายราชวงศ์ของเรา บิดาของเราถูกสังหาร เราต้องทำเพื่อเลือดเนื้อเชื้อไข”

วิมลยิ้มเศร้า เธอเอื้อมมือมาจับพระหัตถ์ของพระองค์ “ข้าพเจ้าเข้าใจแล้วว่าความแค้นทำอะไรกับคนเราได้ ข้าพเจ้าก็เคยถูกความแค้นครอบงำ แต่เมื่อรักพระองค์ ข้าพเจ้าเลือกที่จะละทิ้งมัน ข้าพเจ้ามีชีวิตใหม่ในครรภ์” เธอวางมือบนท้องที่เริ่มป่องเล็กน้อย “ลูกของเรา ลูกที่เกิดจากความรักท่ามกลางเม็ดน้ำฝอย”

ข่าวนั้นทำให้โลกของนเรศสั่นสะเทือน พระองค์ทรุดลงคุกเข่า กอดวิมลแน่น ความผิดบาปที่สะสมมานานถาโถมเข้ามา พระองค์ร้องไห้ครั้งแรกในชีวิตผู้ใหญ่ “เราเสียทุกอย่างไปแล้ว เจ้าคือสิ่งเดียวที่ทำให้เรายังเป็นมนุษย์ เราจะละทิ้งราชบัลลังก์ เราจะหนีไปกับเจ้า เริ่มต้นใหม่ที่ไหนสักแห่ง”

วิมลกอดตอบ แต่ในดวงตาของเธอมีความลังเล เธอรู้ดีว่าการหนีไม่ใช่เรื่องง่าย ขุนนางที่ช่วยเธอมีแผนการของตัวเอง พวกเขาต้องการใช้เธอเป็นเหยื่อล่อเพื่อลอบปลงพระชนม์นเรศและกู้ราชวงศ์เก่า แต่ความรักที่เธอมีต่อเขาทำให้เธอทรยศแผนนั้นอีกครั้ง เธอแอบส่งสัญญาณให้ทหารที่ยังจงรักภักดีต่อพระเจ้าตากลับมาปกป้อง แต่สายเกินไป

คืนนั้น ขณะนเรศและวิมลแอบวางแผนหลบหนีในสวนหลวง หัวน้ำใบหูช้างยังคงโปรยน้ำอย่างสงบ กลุ่มขุนนางกบฏบุกเข้ามา พวกเขาถือดาบและธนู มุ่งตรงมาที่พระองค์ วิมลยืนขวางหน้า กางแขนปกป้องคนที่เธอรัก “อย่า! เขาเปลี่ยนใจแล้ว เขาจะคืนราชบัลลังก์ให้ประชาชน”

แต่ลูกธนูพุ่งออกมาเสียบอกของวิมล เธอทรุดลงในอ้อมแขนของนเรศ เลือดไหลอาบพื้นหญ้า นเรศทรงกรีดร้อง ทรงคว้าดาบจากพื้นต่อสู้อย่างบ้าคลั่ง ทหารของพระองค์ที่ซ่อนตัวอยู่บุกออกมาช่วย สงครามเล็ก ๆ ปะทุขึ้นในสวนหลวง หัวน้ำใบหูช้างยังคงทำงานต่อไป น้ำฝอยผสมเลือด โปรยลงราวกับฝนแห่งความโศก

นเรศทรงสังหารขุนนางกบฏเกือบทั้งหมด แต่พระองค์บาดเจ็บสาหัส วิมลสิ้นใจในอ้อมแขนของพระองค์ เธอยิ้มครั้งสุดท้าย “ลูกของเรา… จงให้เขาเติบโตโดยไม่มีความแค้น”

นเรศทรงสละราชสมบัติในวันรุ่งขึ้น พระองค์มอบราชบัลลังก์ให้ขุนนางที่ซื่อสัตย์ที่สุด ทรงหายตัวไปจากประวัติศาสตร์อย่างลึกลับ บางตำนานเล่าว่าพระองค์กลายเป็นฤๅษี ใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ในป่าลึก สร้างหัวน้ำใบหูช้างขนาดเล็กเพื่อรดน้ำต้นไม้เพียงลำพัง ทุกคืนทรงนั่งมองเม็ดน้ำฝอย โปรยลงราวกับน้ำตา เพื่อระลึกถึงวิมลและลูกที่ไม่เคยเกิด

กรุงรัตนโกสินทร์รุ่งเรืองต่อไป หัวน้ำใบหูช้างกลายเป็นเครื่องมือที่ช่วยเหลือประชาชนนับไม่ถ้วน ไม่มีใครรู้ว่ามันเคยเป็นเครื่องมือแห่งพิษและการทรยศ ความรักที่แท้จริงของนเรศและวิมลถูกฝังไว้ในประวัติศาสตร์ที่ถูกแก้ไข ความแค้นจบลงด้วยความสูญเสีย แต่เม็ดน้ำฝอยยังคงโปรยปรายไม่เคยหยุด สอนว่าด้านมืดของมนุษย์อาจนำพาความยิ่งใหญ่มาให้ แต่ความรักเท่านั้นที่ทำให้ชีวิตสมบูรณ์

และในบางคืน เมื่อลมพัดผ่านสวนหลวงเก่า ราษฎรบางคนยังคงได้ยินเสียงกระซิบเบา ๆ ท่ามกลางเสียงน้ำไหล ราวกับสองดวงวิญญาณที่ยังคงรักกันตลอดกาล

ตัวละครหลักในนิยาย “โปรยพิษใต้แสงจันทร์”

นเรศ (เพศชาย)
ช่างฝีมือหนุ่มรูปงาม มีพรสวรรค์ด้านกลไกและระบบน้ำ ภายนอกดูมุ่งมั่น จงรักภักดี และโรแมนติก แต่ลึก ๆ แล้วมีด้านมืดที่ถูกขับเคลื่อนด้วยความแค้นและทะเยอทะยาน เขาเป็นทายาทลับของราชวงศ์อยุธยาเดิม ฉลาดหลักแหลม เย็นชาเมื่อต้องเลือกระหว่างความรักกับเป้าหมาย สุดท้ายถูกความผิดบาปกัดกินจนสละราชสมบัติ

วิมล (เพศหญิง)
หญิงสาวงามหยดจากวัง มีความฉลาดและเสน่ห์ ดวงตาคมกริบ เริ่มต้นด้วยความจงรักภักดีต่อกลุ่มกบฏที่ส่งเธอมา แต่ค่อย ๆ เปลี่ยนไปเมื่อตกหลุมรักนเรศอย่างแท้จริง เธออ่อนโยน กล้าหาญ และเสียสละ เลือกความรักเหนือหน้าที่หลายครั้ง แม้ต้องทรยศฝ่ายตนเอง มีความขัดแย้งภายในระหว่างความแค้นกับความรัก

สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช (เพศชาย)
กษัตริย์ผู้กู้ชาติ มุ่งมั่นฟื้นฟูบ้านเมือง มีพระเมตตาและวิสัยทัศน์กว้างไกล เป็นตัวแทนของความชอบธรรมในประวัติศาสตร์เดิม แต่ในนิยายนี้ถูกทำให้กลายเป็นเหยื่อของการแก้แค้น

ขุนนางกบฏ (กลุ่มรอง) เพศส่วนใหญ่ชาย
ขุนนางเก่าแก่ที่ภักดีต่อราชวงศ์อยุธยาเดิม เต็มเปี่ยมด้วยความแค้นและทะเยอทะยาน ฉลาดแต่โหดเหี้ยม ใช้การทรยศและวางแผนลับเพื่อกู้ราชบัลลังก์

ลูกในครรภ์ของวิมล (ตัวละครที่ถูกกล่าวถึง) เพศ ไม่ระบุ
สัญลักษณ์ของความหวังและความรักบริสุทธิ์ เป็นตัวกระตุ้นให้นเรศและวิมลเปลี่ยนใจ แต่ไม่เคยเกิดมาจริง ๆ เพราะโศกนาฏกรรม

บทสรุปนิยาย
ในยุคกรุงธนบุรี นเรศ ช่างฝีมือหนุ่มผู้เป็นทายาทลับของราชวงศ์อยุธยา แฝงตัวสร้างหัวน้ำใบหูช้างเพื่อถวายสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช แต่แท้จริงแล้วเพื่อใช้เป็นเครื่องมือวางยาพิษแก้แค้น เขาพบรักกับวิมล หญิงสาวที่ถูกกลุ่มกบฏส่งมาเพื่อขโมยแบบหัวน้ำและช่วยแผนการลอบสังหาร แต่ทั้งคู่ตกหลุมรักกันจริง วิมลเริ่มลังเลและอยากยกเลิกแผนเพราะความรัก

นเรศต่างหากที่เป็นผู้ทรยศตัวจริง เขาใช้ความรักของวิมลพัฒนาอุปกรณ์ให้สมบูรณ์ แล้วลงมือวางยาพิษสำเร็จ ทำให้พระเจ้าตากสวรรคตและเขาขึ้นครองราชย์

ต่อมา วิมลหนีออกจากคุกมาหานเรศ เธอตั้งครรภ์และอยากเริ่มต้นใหม่ด้วยกัน นเรศสำนึกผิด อยากสละราชสมบัติหนีไปกับเธอ แต่กลุ่มกบฏบุกมาลอบสังหาร วิมลยืนขวางปกป้องนเรศและถูกสังหาร นเรศต่อสู้จนชนะแต่บาดเจ็บสาหัส

ตอนจบ นเรศสละราชสมบัติ หายตัวไปใช้ชีวิตฤๅษีในป่า สร้างหัวน้ำใบหูช้างรดน้ำต้นไม้เพื่อระลึกถึงวิมลและลูกที่สูญเสีย ความแค้นจบลงด้วยความสูญเสียทั้งหมด หัวน้ำใบหูช้างกลายเป็นสัญลักษณ์ของความรุ่งเรืองในประวัติศาสตร์ที่ถูกแก้ไข แต่ซ่อนความโศกและด้านมืดของความรักกับความทะเยอทะยานไว้ภายใน วิญญาณของทั้งคู่ยังคงวนเวียนในสวนหลวงตลอดกาล

---