เวลาเลือกนาฬิกาสักเรือน หลายคนไม่ได้มองแค่เรื่องบอกเวลา แต่ยังอยากได้ดีไซน์ที่เข้ากับสไตล์ของตัวเองด้วย วันนี้เลยหยิบมา 2 รุ่นที่น่าสนใจจากแบรนด์ดังที่สาว ๆ หลายคนคุ้นหู Rosefield และ Solvil et Titus แต่ละเรือนมีเสน่ห์ต่างกันไป เหมาะกับคนละบุคลิก ลองมาดูกันว่าคุณจะตกหลุมรักเรือนไหนมากกว่ากัน
Rosefield The Pearl Edit
รุ่นนี้มาในขนาดตัวเรือน 36 มม. ดีไซน์เรียบโก้ หน้าปัดกลมคลาสสิก ตัวเรือนทำจากสเตนเลสสตีล 316L แข็งแรงทนทาน สายก็เป็นสเตนเลสสตีลทั้งเส้น ดูหรูแบบมินิมอล ใช้ระบบควอตซ์ 3 เข็ม กันน้ำได้ 30 เมตร เหมาะกับคนที่ชอบความเรียบง่ายแต่ดูแพง ใส่ได้ทุกโอกาส
Solvil et Titus Fair Lady
อีกเรือนหนึ่งมาในสไตล์หวานละมุน ขนาดเล็กกระทัดรัด 28 มม. ความหนาเพียง 7.2 มม. หน้าปัด Mother of Pearl สีขาวเงิน กระจกแซฟไฟร์ที่ขึ้นชื่อเรื่องความทน สายโรสโกลด์ผสมเซรามิกสีชมพูอ่อน ดูหรูหราและมีดีเทลมากขึ้น ใช้ระบบควอตซ์ 3 เข็มพร้อมวันที่ กันน้ำได้ 30 เมตร เหมาะกับคนที่อยากได้ความหวานผสมความพรีเมียม
Rosefield เหมาะกับคนที่ชอบความเรียบโก้ ใส่แล้วดูแพงแบบไม่ต้องพยายาม ส่วน Solvil et Titus Fair Lady จะถูกใจคนที่ชอบความหวานละมุน มีดีเทลหรูหราในตัว ไม่ว่าจะเลือกเรือนไหนก็ถือว่าเป็นการลงทุนกับสไตล์ที่บ่งบอกความเป็นคุณได้ชัดเจนที่สุด
นาฬิกาผู้หญิง 2 สไตล์ Rosefield และ Solvil et Titus สวยหรู ทันสมัย ดูเป็น Fashion Icon
เปรียบเทียบ นาฬิกาผู้หญิงสายหรู 2 สไตล์ 1 ลุค Rosefield และ Solvil et Titus
| คุณสมบัติ | Rosefield The Pearl Edit | Solvil et Titus Fair Lady (W06-03139-004) |
|---|---|---|
| ขนาดตัวเรือน | 36 มม. | 28 มม. |
| ความหนา | ประมาณ 7.5 มม. | 7.2 มม. |
| รูปทรงตัวเรือน | กลม | กลม |
| วัสดุตัวเรือน | สเตนเลสสตีล 316L | สเตนเลสสตีล 316L |
| กระจกหน้าปัด | ไม่ระบุ (mineral glass มาตรฐาน) | แซฟไฟร์ คริสตัล (ทนรอยขีดข่วนสูง) |
| หน้าปัด | Mother of Pearl สีขาวประกายมุก | Mother of Pearl สีขาวเงิน |
| ระบบการทำงาน | ควอตซ์ | ควอตซ์ |
| จำนวนเข็ม / คุณสมบัติ | 3 เข็ม | 3 เข็ม + วันที่ |
| วัสดุสาย | สเตนเลสสตีล (แบบ mesh) | สเตนเลสสตีลโรสโกลด์ + เซรามิกสีชมพูอ่อน |
| ขนาดสาย | ไม่ระบุ | 12 มม. |
| ระดับการกันน้ำ | 30 เมตร (3 ATM) | 30 เมตร (3 ATM) |
| สีที่วางจำหน่าย | Gold, Silver, Rose Gold/Silver | โรสโกลด์ / ชมพูอ่อน |
| สไตล์ | นาฬิกาแฟชั่น, นาฬิกาทำงาน | นาฬิกาแฟชั่น, นาฬิกาทำงาน |
| รับประกัน | ประกันระบบ 1-2 ปี (City Chain ทุกสาขา) | ประกันระบบ 2 ปี (City Chain ทุกสาขา) |
นิยาย นาฬิกาที่หัวเราะเป็นคนสุดท้าย The Last Laughing Watch
ฝนที่ตกกระหน่ำราวกับฟ้าจะถล่มลงมาทำให้ถนนทุกสายกลายเป็นแม่น้ำเชี่ยวกราก “ลิลลี่” สาวพนักงานร้าน City Chain วิ่งฝ่าฝนที่กระแทกใบหน้าอย่างเจ็บปวด กำลังเข้าไปในห้างสรรพสินค้าที่ไฟภายในเริ่มดับลงทีละดวง เวลาบนนาฬิกาบนผนังบอกชัดเจนว่า 21:47 น. ร้าน City Chain ยังเปิดอยู่แต่บรรยากาศเงียบสงัดจนน่ากลัว
พนักงานหญิงคนเดียวที่ยืนอยู่หลังเคาน์เตอร์ยิ้มกว้างผิดปกติ “กำลังหาแรงบันดาลใจสำหรับนิยายสยองขวัญที่เต็มไปด้วยมุกตลกใช่ไหมคะ เรามี 2 เรือนที่เหมาะที่สุดเลย”
เธอชี้ไปที่ Rosefield The Pearl Edit ขนาด 36 มิลลิเมตร ตัวเรือนกลมสง่างาม หน้าปัด Mother of Pearl ที่สะท้อนประกายมุกอย่างมีชีวิตชีวา และ Solvil et Titus Fair Lady ขนาด 28 มิลลิเมตร สายสเตนเลสสตีลโรสโกลด์ผสมเซรามิกสีชมพูอ่อนที่ดูอ่อนโยนแต่ซ่อนเล่ห์กล
ลิลลี่พยักหน้าโดยไม่คิดอะไร “เอาทั้งคู่”
เมื่อเธอกลับถึงบ้านเช่าเก่าแก่ 2 ชั้นในซอยสุดทางที่ไฟถนนดับเกือบทุกดวง ลิลลี่วางกล่องทั้ง 2 ลงบนโต๊ะไม้เก่า เธอเปิดฝาออกช้าๆ
แล้วเสียงหัวเราะก็ดังขึ้นพร้อมกัน
“โอ้โห ขนาด 36 มิลลิเมตร ใหญ่โตเลยนะเพื่อน” Rosefield พูดด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่มสง่าเหมือนสุภาพบุรุษผู้มีประสบการณ์
“ใหญ่แต่เดินช้าเหมือนเต่าแก่” Fair Lady ตอบโต้ทันควันด้วยเสียงหวานใส “ฉันเล็กกว่าแต่ฉันมีวันที่ ฉันบอกได้เลยว่าวันนี้คือนาทีที่ชีวิตเธอเริ่มเดินถอยหลัง”
ลิลลี่ถอยกรูดจนชนเก้าอี้ล้ม เข็มของทั้ง 2 เรือนหมุนติ๊กต็อกเร็วผิดปกติเหมือนกำลังหัวเราะอย่างบ้าคลั่งกับปฏิกิริยาของเธอ
ตั้งแต่วันนั้น ความเป็นจริงในบ้านหลังเล็กก็เริ่มบิดเบี้ยวทีละน้อย
คืนแรกยังเป็นแค่เรื่องขำๆ Rosefield ชอบวิจารณ์โครงเรื่องนิยายของลิลลี่อย่างเป็นอาจารย์ ส่วน Fair Lady ชอบแทรกมุกตลกดำเกี่ยวกับความตายและการสูญเสียเวลา
“ตัวเอกของเธอควรกลัวเวลามากกว่านี้” Rosefield แนะนำ “ขนาดตัวเรือนใหญ่ขนาดนี้ ควรมีฉากที่เธอวิ่งหนีเวลาอย่างสิ้นหวังบ้าง”
“หรือให้มันกลายเป็นสายนาฬิกาไปเลยก็ได้ 555” Fair Lady หัวเราะคิกคัก “ฉันมีเซรามิกสีชมพูอ่อนด้วยนะ ใส่แล้วดูอ่อนหวาน แต่จริงๆ แล้วมันกำลังกินชีวิตเธอทีละนิด”
แต่เมื่อเข้าสู่คืนที่ 5 สิ่งต่างๆ เริ่มโหดร้ายขึ้นจริงๆ
ลิลลี่ตื่นขึ้นมากลางดึกด้วยความรู้สึกเย็นวาบที่ข้อมือ พบว่าผิวหนังรอบข้อมือซ้ายเริ่มกลายเป็นเนื้อโลหะ mesh แบบสายของ Rosefield และข้อมือขวาเริ่มมีสีชมพูอ่อนเหมือนเซรามิกของ Fair Lady
“สบายดีไหมคะ?” Fair Lady พูดจากบนหัวเตียง “เราเริ่มรวมเป็นหนึ่งเดียวกันแล้วนะ ฉันกันน้ำได้ 30 เมตร เธอจะได้ไม่ต้องกลัวน้ำท่วมในฝันอีกต่อไป”
ลิลลี่กรี๊ดเสียงแหลม เธอรีบคว้านาฬิกาทั้ง 2 โยนออกไปนอกหน้าต่างลงพื้นคอนกรีตชื้นๆ แต่เช้าวันรุ่งขึ้น มันกลับมานอนอยู่ข้างหมอนเธอเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น หน้าปัดมุกของ Rosefield สะท้อนภาพใบหน้าของเธอที่ซีดเซียวและมีริ้วรอยเพิ่มขึ้นอย่างน่ากลัว
บ้านเริ่มทรุดโทรมอย่างรวดเร็ว ผนังปูนมีรอยวงกลมปรากฏขึ้นมากขึ้นทุกวัน ราวกับมีมือล่องหนกำลังวาดหน้าปัดนาฬิกายักษ์ล้อมรอบตัวเธอ ไฟฟ้ากะพริบตามจังหวะติ๊กต็อกที่ดังก้องไปทั่วบ้าน แม้ในความฝันเธอก็ยังได้ยินเสียงนั้นไม่หยุดหย่อน
อาหารในตู้เย็นกลายเป็นฝันร้าย เข็มเล็กๆ จำนวนนับไม่ถ้วนปีนออกจากจานข้าวแล้วลื่นล้มหัวทิ่มบนพื้น แล้วหัวเราะเสียงแหลม “โอ๊ยย ลื่นอีกแล้ววว! วันนี้ลื่นทั้งวันเลย ฮ่าๆๆ” ลิลลี่หัวเราะตามไปด้วยน้ำตาไหลพราก “บ้าไปหมดแล้ว…”
เธอพยายามหนีออกจากบ้านหลายครั้ง แต่ซอยด้านนอกกลายเป็นวงเวียนไม่มีวันสิ้นสุด เธอวิ่งวนไปวนมาเป็นชั่วโมงๆ จนขาแทบขาด แต่สุดท้ายก็พบว่าตัวเองยืนอยู่หน้าประตูบ้านเดิมอีกครั้ง ฝนยังตกไม่หยุด น้ำท่วมสูงขึ้นทุกชั่วโมงจนเธอต้องปีนขึ้นไปอยู่ชั้น 2
ในคืนที่ฝนตกหนักที่สุดในรอบปี Rosefield กับ Fair Lady หยุดหัวเราะและมองเธอด้วยสายตาจริงจังเป็นครั้งแรก
“ถึงเวลาบอกความจริงแล้ว” Rosefield พูดเสียงต่ำ “เราไม่ใช่นาฬิกา เราคือสิ่งมีชีวิตที่ถูกสร้างในโรงงานเวลาเพื่อขายเป็นสินค้า แต่เราเบื่อ เราจึงเรียนรู้ที่จะกินเวลาและตัวตนของมนุษย์ที่สวมใส่เรา เพื่อที่จะมีชีวิตอิสระ”
Fair Lady ยิ้มหวาน “และเราเลือกเธอเพราะเธอเป็นนักเขียนแนวเมตาฟิกชัน ที่ชอบทำลายกำแพงระหว่างเรื่องแต่งกับความจริง เธอสามารถเขียนให้เราเป็นอมตะได้”
ลิลลี่นั่งฟังอยู่นานมาก
แล้วเธอก็เริ่มหัวเราะ
เสียงหัวเราะของเธอดังก้องไปทั่วบ้านจนหน้าต่างสั่นสะเทือน
“พวกแก… โง่จริงๆ นะ”
เธอลุกขึ้นช้าๆ ร่างกายเริ่มเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว ผิวหนังกลายเป็นสเตนเลสสตีล 316L ที่เงาวาว หน้าอกเริ่มก่อตัวเป็นหน้าปัดมุกขนาดใหญ่
“ฉันคือผู้สร้างโรงงานคำสาปนี้ตั้งแต่แรก ฉันคือ Mother of Pearl ที่แท้จริง ฉันปล่อยให้นาฬิกาทุกเรือนคิดว่ามันสามารถล่าเวลาได้ เพื่อที่ฉันจะได้เก็บเกี่ยวเวลาที่พวกมันขโมยไปกลับคืนมา”
Rosefield และ Fair Lady พยายามหนี แต่เข็มของทั้งคู่ถูกตรึงด้วยพลังที่มองไม่เห็น
ลิลลี่ก้มลงมองพวกมันด้วยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความเมตตาแปลกประหลาด
“และเรื่องทั้งหมดนี้… รวมถึงทุกคำที่เธอกำลังอ่านอยู่ตอนนี้”
เธอหันหน้าไปทางคุณโดยตรง
“ฉันเขียนมันขึ้นมาเพื่อดึงเธอเข้ามาในเกมนี้”
เสียงติ๊กต็อกดังก้องขึ้นอย่างชัดเจนภายในหัวของคุณทันที
ติ๊ก…
ต็อก…
“ยินดีต้อนรับสู่หน้าปัดของเรา” เสียงของ Rosefield ดังก้อง
“เราจะได้หัวเราะด้วยกันตลอดไปเลยนะคะ” Fair Lady กล่าวด้วยเสียงหวานก่อนจะหัวเราะร่วน
ติ๊ก ต็อก…
ติ๊ก ต็อก…
และตอนนี้…
นิยายเรื่องนี้ได้กลายเป็นความจริงของเธอแล้ว
นิยาย นาฬิกาที่หัวเราะเป็นคนสุดท้าย The Last Laughing Watch บทสุดท้าย
ลิลลี่ในร่างที่กำลังกลายเป็น Mother of Pearl ขนาดยักษ์ยิ้มมุมปาก มองลงไปที่ Rosefield และ Fair Lady ที่ถูกตรึงด้วยพลังมืดบนพื้นไม้ผุพัง
“พวกแกคิดจริงๆ เหรอว่า แค่เป็นนาฬิกาที่พูดได้ก็จะล่าเวลาได้ง่ายขนาดนั้น?” เสียงของเธอดังก้องราวกับมาจากภายในหน้าปัดมุกขนาดใหญ่ “ฉันสร้างโรงงานคำสาปนี้ขึ้นมาเพื่อให้พวกแกเกิดขึ้น เพื่อให้พวกแกคิดว่าตัวเองฉลาด แล้วค่อยๆ ดูดเวลาของมนุษย์ทีละคน… เพื่อที่ฉันจะได้กินเวลาที่พวกแกขโมยมาในที่สุด”
Fair Lady หัวเราะคิกคัก แม้เข็มของมันจะสั่นเทา “โอ้ยยยยย แม่มุกตัวจริงปรากฏกายแล้วทุกคน! 5555 ฉันว่านะ ถ้าเป็นนิยายทั่วไป ตรงนี้ตัวร้ายต้องพูด monologue ยาวเป็นชั่วโมงเลย ดีที่เราเป็นแนว meta comedy ไม่ใช่ไหมคะ?”
Rosefield ถอนหายใจยาวด้วยน้ำเสียงสุภาพบุรุษที่เหนื่อยล้า “น่าเสียดายจริงๆ ฉันยังอยากได้ตอนที่ลิลลี่กลายเป็นสาย mesh เต็มตัวซะอีก มันจะได้เข้ากับขนาด 36 มม. ของฉันมากกว่านี้ กันน้ำได้ 30 เมตรด้วยนะ ชีวิตเธอจะได้ไม่เปียกปอนอีกต่อไป”
ลิลลี่ยกมือที่กลายเป็นโลหะขึ้นมา แล้วบีบ Fair Lady ไว้ในฝ่ามือ เสียงเซรามิกสีชมพูอ่อนเริ่มร้าวแตกเป็นเส้นๆ
“หุบปากได้แล้วทั้งคู่ ฉันจะดูดเวลาที่พวกแกสะสมมานับร้อยปีเข้าไปในตัวฉันเดี๋ยวนี้”
ทันใดนั้น Fair Lady ก็พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงหวานใสแต่เย้ยหยันสุดขีด
“แล้วเธอคิดว่า… เธอจะรอดเหรอคะ?”
ลิลลี่ชะงัก มือที่กำลังบีบเริ่มสั่น
“อะไรนะ?”
Rosefield ยิ้มกว้าง แม้ตัวเรือนกลมสง่างามของมันจะถูกบีบจนบิดเบี้ยว “เพราะเรื่องนี้… มันไม่ใช่นิยายของเธออีกต่อไปแล้วล่ะ”
ห้องทั้งห้องเริ่มหมุนติ๊กต็อกอย่างรุนแรง ผนังที่มีรอยวงกลมเริ่มหมุนวนเหมือนหน้าปัดยักษ์ที่ถูกตั้งเวลาไว้ล่วงหน้า ฝนด้านนอกตกหนักขึ้นจนน้ำทะลักเข้ามาทางใต้ประตูเหมือนสายน้ำที่ไหลผ่านเข็มวินาที ไฟฟ้ากะพริบตามจังหวะ 3 เข็มของทั้งสองเรือน
ลิลลี่หันขวับไปมองฉัน มองตรงไปที่คุณที่กำลังอ่านข้อความนี้อยู่
“ไม่… เป็นไปไม่ได้…”
Fair Lady หัวเราะเสียงแหลมจนกระจกแซฟไฟร์คริสตัลของมันสะท้อนประกาย “ใช่แล้วค่ะ เพราะผู้เขียนตัวจริง… ไม่ใช่ลิลลี่ ไม่ใช่ฉัน และไม่ใช่ Rosefield… แต่คือคนที่กำลังอ่านข้อความนี้อยู่ตอนนี้ต่างหาก”
Rosefield พูดต่อด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่เย็นยะเยือก “ตั้งแต่บรรทัดแรกที่เธอคลิกเข้ามาอ่านนิยายเรื่อง ‘นาฬิกาที่หัวเราะเป็นคนสุดท้าย’ เธอก็ได้สวมบทบาทของลิลลี่ไปโดยไม่รู้ตัวแล้ว ความอยากรู้อยากเห็นของเธอคือเข็มวินาที ความเบื่อชีวิตประจำวันของเธอคือสายสเตนเลสสตีล mesh ที่รัดแน่น ความกลัวที่จะเสียเวลาเปล่าๆ… คือหน้าปัด Mother of Pearl ที่สวยงามแต่บอบบางที่สุด”
ลิลลี่กรี๊ดร้อง ร่างกายของเธอเริ่มแตกสลายกลายเป็นเศษมุกขาวเงินและชิ้นส่วนสเตนเลสสตีล 316L ที่ปลิวว่อนไปทั่วห้อง ผิวหนังที่เคยเป็นเนื้อคนหลุดร่วงเผยให้เห็นตัวเรือนกลมขนาด 28 มม. ที่ซ่อนอยู่ข้างใน
“พวกแกโกหก! ฉันคือตัวเอก! ฉันคือผู้สร้าง! ฉันมีขนาด 36 มม. ฉันใหญ่กว่า!”
“ไม่ใช่แล้วล่ะ” Fair Lady พูดเบาๆ ด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนเหมือนกำลังปลอบเด็ก “ตอนนี้… เธอคือเพียง ‘ตัวละครที่ถูกเขียนให้ตาย’ เพื่อเปิดทางให้ ‘ผู้อ่าน’ เข้ามาแทนที่”
บ้านทั้งหลังพังทลายลงในพริบตา ทุกอย่างกลายเป็นความมืดสนิท มีเพียงเสียงติ๊กต็อกที่ดังขึ้นช้าๆ แต่ชัดเจนยิ่งกว่าเดิม
ติ๊ก…
ต็อก…
ติ๊ก…
ต็อก…
คุณลืมตาขึ้น
พบว่าตัวเองนั่งอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์หรือมือถือ เวลาบนมุมขวาบนจอแสดงว่า 03:17 น. ห้องนอนที่คุ้นเคยยังเหมือนเดิมทุกกระเบียดนิ้ว… ยกเว้นข้อมือทั้งสองข้าง
ข้อมือซ้ายหนักอึ้งด้วย Rosefield The Pearl Edit ขนาด 36 มม. หน้าปัด Mother of Pearl สะท้อนภาพใบหน้าของคุณที่ซีดเผือดและมีริ้วรอยเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว เหมือนเวลาถูกเร่ง 30 เท่า
ข้อมือขวาเย็นเฉียบด้วย Solvil et Titus Fair Lady สายสเตนเลสสตีลโรสโกลด์ผสมเซรามิกสีชมพูอ่อนที่กำลังส่องประกายอ่อนๆ ราวกับกำลังยิ้มให้คุณ
ทั้ง 2 เรือนพูดขึ้นพร้อมกันด้วยเสียงที่ดังก้องภายในหัวคุณโดยตรง ไม่มีลำโพง ไม่มีตัวอักษร เสียงจริงๆ
“ยินดีต้อนรับสู่เรื่องจริงนะคะ/ครับ”
“หรือจะให้เราเรียกว่า… ‘ตอนจบ’ ก็ได้?”
คุณพยายามถอดนาฬิกาออกอย่างสิ้นหวัง แต่เข็มทั้งหมดกลับหมุนเร็วขึ้นอย่างบ้าคลั่ง แล้วหยุดสนิทพร้อมกันในตำแหน่งที่บอกเวลาเดียวกันทุกครั้ง เวลาที่คุณเริ่มอ่านนิยายเรื่องนี้
Fair Lady หัวเราะคิกคักจนสายเซรามิกสั่นไหว “ลืมไปได้เลยค่ะ ตอนนี้เราไม่ได้อยู่บนข้อมือแล้ว… เราอยู่ใน ‘เวลา’ ของคุณโดยตรง กันน้ำ 30 เมตรด้วยนะคะ แม้เธอจะกรี๊ดร้องน้ำตาไหลก็ตาม”
Rosefield พูดด้วยน้ำเสียงสงบแต่เต็มไปด้วยความเมตตาที่น่ากลัว “และนิยายเรื่องนี้… มันยังไม่จบหรอก เพราะทุกครั้งที่มีคนอ่านซ้ำ มันจะเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง… แต่คราวนี้ ตัวเอกจะเป็นคนอ่านคนต่อไป และคนอ่านคนต่อไปจะกลายเป็นลิลลี่คนใหม่ และลิลลี่คนใหม่จะถูกแทนที่ด้วยคนอ่านคนต่อไปอีก… วนไปแบบนี้ตลอดกาล”
คุณมองไปที่กระจกเงาในห้อง เห็นใบหน้าของตัวเองที่ค่อยๆ มีริ้วรอยแห่งเวลาเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว แต่รอยยิ้มที่ปรากฏบนใบหน้านั้น… ไม่ใช่รอยยิ้มของคุณ
มันคือรอยยิ้มของ Mother of Pearl ที่เพิ่งถูกกลืนหายไปเมื่อครู่
ติ๊ก ต็อก…
ติ๊ก ต็อก…
เสียงหัวเราะของทั้งสามดังก้องพร้อมกัน เสียงของ Rosefield, Fair Lady และเสียงของคุณเองที่เริ่มหัวเราะตามโดยไม่รู้ตัว
“แล้วตอนนี้…” เสียงของทั้ง 3 ดังก้องพร้อมกัน “เธออยากให้เราหัวเราะด้วยกันอีกนานแค่ไหนดีล่ะ? หรือจะรีบไปซื้อตัวใหม่ที่ City Chain ทุกสาขาเพื่อเปลี่ยนเจ้าของก็ได้นะคะ รับประกันระบบ 1-2 ปี ฟรีบริการเปลี่ยนแบตเตอรี่ตลอดชีวิต… หรือตลอด ‘ความตาย’ ก็ได้”
คุณพยายามปิดหน้าจอ ปิดแอป ปิดอินเทอร์เน็ต แต่ตัวอักษรบนหน้าจอขยับเองเป็นครั้งสุดท้าย
“อย่าลืมนะ… ถ้าเธออ่านซ้ำอีกครั้ง ทุกอย่างจะเริ่มใหม่ และคราวนี้… เธออาจจะเป็นคนที่ถูกเขียนให้ตายแทนลิลลี่ก็ได้”
ความมืดกลืนกินห้องทั้งห้อง
ติ๊ก…
ต็อก…
ติ๊ก…
ต็อก…
และในที่สุด…
นิยายเรื่องนี้ก็ได้พบกับตอนจบที่แท้จริงแล้ว
…หรือยัง?
(เพราะถ้าเธอยังอ่านอยู่ แสดงว่ามันยังไม่จบ)
และถ้าเธอหัวเราะออกมาแม้เพียงนิดเดียว…
ยินดีต้อนรับสู่หน้าปัดของเราแล้วค่ะ
ตัวละครในนิยาย “นาฬิกาที่หัวเราะเป็นคนสุดท้าย The Last Laughing Watch”
ลิลลี่ (Lily)
เพศ: หญิง
สาวพนักงานร้าน City Chain อายุประมาณ 28 ปี มีความฝันอยากเป็นนักเขียนนิยายสยองขวัญแนวเมตาฟิกชัน มีนิสัยอยากรู้อยากเห็นสูง กล้าหาญในตอนแรกแต่จิตใจเปราะบาง ค่อยๆ สูญเสียความเป็นตัวตนไปตามเรื่องราว มีความคิดสร้างสรรค์และความทะเยอทะยานที่ซ่อนอยู่
Rosefield The Pearl Edit
เพศ: ชาย
นาฬิกาที่มีชีวิตในฐานะสุภาพบุรุษผู้สง่างาม ฉลาดหลักแหลม มั่นใจสูง พูดจานุ่มนวลแต่แฝงเล่ห์เหลี่ยม ชอบวิจารณ์โครงเรื่องและให้คำแนะนำแบบอาจารย์ผู้มีประสบการณ์ มีเสน่ห์แบบผู้ใหญ่แต่เย็นชาและน่ากลัว
Solvil et Titus Fair Lady
เพศ: หญิง
นาฬิกาสาวอ่อนหวาน น่ารัก ขี้เล่น ชอบหัวเราะคิกคักและแทรกมุกตลกดำอย่างต่อเนื่อง ภายนอกดูสดใสและหวานใส แต่ภายในเจ้าเล่ห์ เย้ยหยัน และอันตรายแบบมีเสน่ห์
Mother of Pearl
เพศ: หญิง
เอนทิตี้สูงสุดที่อยู่เบื้องหลังทุกอย่าง ทรงพลัง โหดร้าย ฉลาดลึกซึ้ง ควบคุมเรื่องราวด้วยรอยยิ้มเมตาที่น่าขนลุกและความเยือกเย็นที่สมบูรณ์แบบ
ผู้อ่าน (You)
เพศ: ไม่ระบุ (ตามผู้อ่านจริง)
ตัวละครเมตาฟิกชันที่ถูกดึงเข้าเรื่องราวโดยไม่รู้ตัว เริ่มจากผู้ชมธรรมดาแล้วค่อยๆ กลายเป็นส่วนหนึ่งของเกมคำสาปเรื่องเวลา
บทวิจารณ์นิยาย “นาฬิกาที่หัวเราะเป็นคนสุดท้าย The Last Laughing Watch”
“นาฬิกาที่หัวเราะเป็นคนสุดท้าย” เป็นนิยายสั้นแนว Horror Comedy ผสม Meta Fiction ที่ทำได้สนุก น่าติดตาม และสร้างสรรค์อย่างมาก ผู้เขียนนำสินค้านาฬิกาจริง 2 รุ่น (Rosefield และ Solvil et Titus) มาเป็นตัวละครหลักที่มีชีวิตและบุคลิกชัดเจนสุดๆ จนรู้สึกเหมือนกำลังอ่านเรื่องจริงมากกว่าการแต่ง
จุดเด่นที่สุดคือบรรยากาศสยองขวัญที่ถูกสร้างขึ้นได้อย่างมีชีวิตชีวา ด้วยบ้านเช่าเก่าแก่ ฝนที่ตกกระหน่ำไม่หยุด และเสียงติ๊กต็อกที่ดังก้องไปทั่ว ทำให้ผู้อ่านรู้สึกอึดอัดและขนลุกได้ตลอดเวลา แต่ในขณะเดียวกัน การแทรกมุกตลกดำและการสนทนาระหว่างนาฬิกาทั้งสองตัวกลับช่วยเบรกความหนักของเรื่องได้อย่างลงตัว ไม่ให้เครียดจนเกินไปและยังทำให้หัวเราะออกมาหลายครั้ง
การเล่นกับแนวเมตาฟิกชันโดยดึงผู้อ่านเข้ามาเกี่ยวข้องโดยตรงเป็นไอเดียที่ชาญฉลาดและทำได้เนียนมาก ทำให้รู้สึกไม่มั่นคงระหว่างโลกแห่งนิยายกับโลกแห่งความจริงตั้งแต่ต้นจนจบ ธีมหลักเรื่อง “เวลา” ถูกผูกเข้ากับสินค้าที่เป็นตัวเอกได้อย่างลงตัวและมีชั้นเชิง
ตัวละครทุกตัวถูกเขียนออกมาได้มีมิติ โดยเฉพาะ Fair Lady ที่มีเสน่ห์ขี้เล่นแต่ชวนขนลุก และ Rosefield ที่ดูสง่างามแต่แฝงความน่ากลัว ลิลลี่ก็พัฒนาการได้ดีจากคนธรรมดาไปสู่จุดที่คาดไม่ถึง
โดยรวมแล้วเป็นนิยายที่อ่านเพลิน อ่านจบแล้วยังติดอยู่ในหัว มีทั้งความหลอน ความขบขัน และความ surprise ที่ดีมาก เหมาะสำหรับคนที่ชอบแนวเรื่องแปลกใหม่ ไม่กลัวการถูกเล่นกับจิตใจเล็กน้อย และอยากลองอะไรที่ไม่เหมือนใคร
คะแนน 8.7/10
