นิยาย V-Coool ความเย็นที่ไม่เคยละลาย The Cold That Never Melts

ในปี 2058 กรุงเทพฯ กลายเป็นเมืองที่ทุกย่างก้าวถูกจับจ้อง กล้องวงจรปิดสแกนใบหน้าทุก 10 วินาที โดรนบินวนเหนือศีรษะเหมือนฝูงเหยี่ยวหิวเลือด และกฎระเบียบใหม่ประกาศว่าน้ำนมแม่คือ “ทรัพยากรแห่งชาติ” ที่ต้องเก็บรักษาอย่างเข้มงวด คุณแม่ทุกคนต้องพกกระเป๋าเก็บความเย็นติดตัว และข้างในนั้นต้องมีก้อนน้ำแข็งเทียม Attitude Mom V-Coool – ก้อนสีฟ้าอ่อน ขนาด 10x20x5 เซนติเมตร ที่เก็บความเย็นได้ 8-12 ชั่วโมง ไม่ละลายเป็นน้ำ ไม่เลอะเทอะ ปลอดภัย มี มอก. การันตี

ไม่มีใครสงสัยมัน เพราะมันคือของใช้ประจำวันของคนเลี้ยงลูกด้วยนมแม่ แต่สำหรับบางคน ก้อนเจลเย็นเฉียบนี้คืออาวุธสุดท้ายของการต่อสู้ คือช่องว่างเล็กๆ ที่ซ่อนความหวังของอิสรภาพเอาไว้

เมื่อระบบสันติภาพที่ควบคุมทุกชีวิตกำลังรัดแน่นขึ้นทุกวัน ความเย็นที่ไม่เคยละลายอาจกลายเป็นประกายไฟที่จุดชนวนการปฏิวัติ… หรืออาจกลายเป็นกับดักที่เย็นเยียบที่สุดเท่าที่มนุษย์เคยสร้าง

V-Coool ความเย็นที่ไม่เคยละลาย
เรื่องราวของแม่คนหนึ่งที่ต้องเลือกระหว่างลูกในอ้อมแขน กับอิสรภาพของคนทั้งชาติ

นิยาย V-Coool ความเย็นที่ไม่เคยละลาย The Cold That Never Melts

ในปี 2058 กรุงเทพฯ ไม่ใช่เมืองที่เคยคึกคักอีกต่อไป ถนนสายหลักถูกกล้องวงจรปิดครอบคลุมทุกมุมตึก ทุกทางเท้า ทุกซอก ตรอก ใบหน้าของพลเมืองทุกคนถูกสแกนอัตโนมัติทุก 10 นาที ระบบ “สันติภาพ” ของรัฐบาลใหม่ประกาศว่าทุกอย่างเพื่อความมั่นคงของชาติ การมีบุตรต้องขออนุมัติ การเลี้ยงลูกต้องรายงานความคืบหน้าทุกเดือน น้ำนมแม่ถูกจัดเป็น “ทรัพยากรกลยุทธ์” ที่ต้องเก็บรักษาอย่างถูกวิธีตามมาตรฐานที่รัฐกำหนด

“แพร” เดินฝ่าฝูงชนในตลาดนัดใต้ดินย่านประตูน้ำ กระเป๋าใบเล็กสะพายไหล่ ลูกน้อยนอนหลับในรถเข็นข้างๆ เธอ เธอดูเป็นคุณแม่ธรรมดาคนหนึ่ง อายุ 30 ต้นๆ ผมยาวมัดหางม้า เสื้อเชิ้ตเรียบร้อย ไม่มีอะไรเด่นสะดุดตา ยกเว้นก้อนสี่เหลี่ยมสีฟ้าอ่อนที่โผล่พ้นขอบกระเป๋าเก็บความเย็น  Attitude Mom V-Coool Ice Pack ขนาด 10x20x5 เซนติเมตร ก้อนน้ำแข็งเทียมที่คุณแม่ทุกคนในยุคนี้ต้องมีติดตัว

ไม่มีใครสงสัยมัน เพราะมันเป็นของใช้ประจำวัน เก็บความเย็นได้ 8-12 ชั่วโมง ไม่ละลายเป็นน้ำ ไม่เลอะเทอะ ปลอดภัย มีเลข มอก. การันตี ทุกบ้านมี ทุกกระเป๋าเก็บนมมี แต่สำหรับแพร มันไม่ใช่แค่ก้อนเจลธรรมดา

ข้างในเจลใสนั้น ฝัง microdrive ขนาดเท่าเม็ดข้าวสาร บรรจุไฟล์แผนที่ฐานลับใต้ดินของกลุ่มต่อต้าน “อิสรภาพ” – กลุ่มที่เหลืออยู่เพียงไม่กี่ร้อยคนที่ยังกล้าฝันถึงวันไร้การเฝ้าระวัง แพรได้รับหน้าที่ส่งมันให้ “ลุงชัย” พ่อค้าขายผลไม้ในตลาดนี้ ผู้ที่แฝงตัวมานานหลายปี

เธอเดินช้าๆ หยุดดูของตามแผงเป็นระยะ เพื่อไม่ให้ AI บนกล้องจับความผิดปกติได้ หัวใจเต้นแรง แต่ใบหน้ายังยิ้มให้ลูกที่เริ่มงอแง เธอหยิบขวดนมจากกระเป๋า วางก้อน V-Coool ลงไปข้างๆ ให้ดูเป็นธรรมชาติสุดๆ ความเย็นแผ่ออกมาช้าๆ สม่ำเสมอ อย่างที่โฆษณาไว้ทุกประการ

ลุงชัยยืนอยู่แผงสุดทาง แอปเปิลสีแดงเรียงสวย แพรเดินเข้าไป หยิบผลไม้สองลูก คุยเรื่องราคาเบาๆ มือหนึ่งจับรถเข็น อีกมือล้วงกระเป๋าเก็บความเย็น ส่งให้ลุงชัยอย่างแนบเนียน เขารับไป วางลงในตะกร้าใต้โต๊ะ ทุกอย่างเรียบร้อยภายใน 10 วินาที

แพรเดินออกมา หายใจโล่งครั้งแรกในรอบสัปดาห์ ภารกิจสำเร็จ ข้อมูลจะถูกส่งต่อไปยังเซลล์อื่นๆ ภายในคืนนี้ กลุ่มจะเริ่มขั้นตอนสุดท้ายของการโจมตีศูนย์ควบคุมหลักของระบบสันติภาพ เธอผลักรถเข็นกลับทางเดิม คิดในใจว่าคืนนี้เธอจะได้กอดลูกแน่นๆ อีกครั้ง

แต่ 3 ชั่วโมงต่อมา ทุกอย่างเปลี่ยนไป

ข่าวด่วนขึ้นจอทุกหัวถนน: “จับกุมผู้ก่อการร้ายได้ที่ตลาดประตูน้ำ พบอุปกรณ์ลับในกระเป๋าเก็บความเย็น” ภาพลุงชัยถูกจับกุมฉายชัดเจน กระเป๋าเก็บความเย็นของเขาถูกเปิดต่อหน้ากล้อง ก้อน V-Coool ถูกผ่าออก Microdrive โผล่ออกมา รายชื่อสมาชิก เส้นทางฐานลับ ทุกอย่างถูกเผยแพร่สู่สาธารณะ

แพรยืนตัวแข็งท่ามกลางฝูงชน หัวใจตกถึงตาตุ่ม ลุงชัยถูกจับหมายความว่าข้อมูลถึงมือรัฐบาลแล้ว และที่แย่กว่านั้น  รัฐบาลรู้ว่าใครเป็นคนส่ง

เธอรีบผลักรถเข็นวิ่งกลับหอพักเล็กๆ ย่านบางนา ระหว่างทาง เธอเห็นรถตรวจการณ์สีดำแล่นสวนมาสองคัน โดรนตรวจจับใบหน้าบินต่ำลงทุกวินาที เธอรู้ตัวว่าถูกตามแล้ว ลุงชัยต้องทรยศ หรือไม่ก็ถูกบังคับให้สารภาพ แต่ไม่ว่าจะด้วยเหตุใด ข้อมูลรั่วหมดสิ้น กลุ่มอิสรภาพกำลังถูกกวาดล้างทีละคน

แพรวิ่งเข้าห้อง ล็อกประตู 3 ชั้น หยิบลูกขึ้นอุ้มแน่น หน้าต่างห้องมองเห็นถนนด้านล่าง รถดำจอดเรียงกันแล้ว เสียงเคาะประตูดังขึ้นทันที “เปิดประตู หน่วยสันติภาพครับ”

เธอไม่มีทางหนีแล้ว

แต่ในวินาทีที่สิ้นหวังนั้น แพรนึกถึงบางอย่าง เธอหยิบก้อน V-Coool อีกก้อนที่เก็บสำรองไว้ในตู้เย็น ก้อนที่เธอเตรียมไว้เผื่อฉุกเฉิน เธอผ่ามันออกอย่างรวดเร็ว ภายในไม่ได้มีแค่เจลใส แต่มีแผงวงจรเล็กๆ ฝังอยู่ด้านในสุด เป็นอุปกรณ์ส่งสัญญาณรบกวนระยะสั้นที่กลุ่มพัฒนาขึ้นมาโดยใช้โครงสร้างเจลเดิมของ Attitude Mom เป็นที่กำบังสมบูรณ์แบบ เพราะไม่มีเครื่องสแกนไหนสงสัยก้อนน้ำแข็งเทียมของคุณแม่

เธอกดปุ่มซ่อน โดรนทุกตัวรอบอาคารเสียการควบคุมทันที กล้องวงจรปิดในรัศมีร้อยเมตรดับวูบ เสียงไซเรนหยุดชะงัก เธออุ้มลูก เปิดประตูหลัง วิ่งลงบันไดหนีไฟ หลบเข้าซอยเล็กที่ไม่มีกล้อง

1 ชั่วโมงต่อมา เธอไปถึงจุดนัดหมายฉุกเฉินใต้สะพานพระราม 8 สมาชิกที่รอดชีวิตเหลือแค่ 6 คนรออยู่ ทุกคนหน้าซีด แต่ยังมีแววตาแห่งความหวัง

“ลุงชัยตายแล้ว” คนหนึ่งกระซิบ “เขาถูกจับจริง แต่ก่อนตายเขาส่งสัญญาณมาว่าข้อมูลที่ส่งไปเป็นชุดปลอม”

แพรขมวดคิ้ว “ปลอม?”

“ใช่ แพร” หัวหน้าทีมยิ้มมุมปากครั้งแรกในรอบหลายเดือน “ข้อมูลที่อยู่ในก้อนแรกที่เธอส่งให้ลุงชัยเป็นข้อมูลหลอกที่เราจงใจให้รั่ว เพื่อล่อให้รัฐบาลย้ายกำลังหลักไปป้องกันฐานลับปลอมทางภาคเหนือ ขณะที่ฐานจริงของเราอยู่ทางใต้ และตอนนี้… กำลังหลักของสันติภาพกำลังเคลื่อนไปผิดทางหมด”

ทุกคนเงียบ นิ่งไปชั่วขณะ

“แล้ว Attitude Mom V-Coool ล่ะ” แพรถามเสียงสั่น “บริษัทนี้… รู้เรื่องนี้ไหม?”

หัวหน้าทีมหัวเราะเบาๆ “รู้สิ แพร… เพราะบริษัทนี้คือของเรา เราเป็นคนก่อตั้งมันขึ้นมาเมื่อ 10 ปีก่อน ภายใต้ชื่อปลอม เพื่อผลิตก้อนน้ำแข็งเทียมที่ดูธรรมดาที่สุดในโลก แต่จริงๆ แล้วทุกก้อนที่ขายในท้องตลาดมีช่องว่างเล็กๆ สำหรับฝังอุปกรณ์เมื่อถึงเวลา หมายเลข มอก. ที่เห็นกันนั้น… เป็นรหัสเรียกเซลล์ของเราเอง”

แพรอ้าปากค้าง มองก้อน V-Coool ในมือตัวเองใหม่ ความเย็นยังคงแผ่ออกมาช้าๆ สม่ำเสมอ อย่างที่มันทำมาตลอด เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

“แล้วทำไมถึงให้ฉันส่งข้อมูลปลอม… โดยไม่บอกฉัน” เธอถาม

“เพราะเธอคือคนที่รัฐบาลสงสัยน้อยที่สุด คุณแม่ที่ดูธรรมดา ลูกน้อยน่ารัก กระเป๋าเก็บความเย็นติดตัวทุกวัน ถ้าเธอรู้ว่าเป็นข้อมูลปลอม เธออาจแสดงสีหน้าผิดปกติ AI จะจับได้ทันที เราต้องการความกลัวจริงๆ ของเธอ เพื่อให้การหลบหนีดูน่าเชื่อ”

แพรหัวเราะออกมาเบาๆ ครั้งแรกในรอบหลายเดือนเช่นกัน เธอกอดลูกแน่น มองก้อนน้ำแข็งเทียมในมือ ความเย็นที่ไม่เคยละลาย ไม่เคยเลอะเทอะ ไม่เคยทรยศ

คืนนั้น กลุ่มอิสรภาพเริ่มปฏิบัติการจริง ศูนย์ควบคุมหลักทางใต้ถูกบุกโดยเซลล์ที่รอคอยมานาน ระบบสันติภาพล่มลงภายใน 3 ชั่วโมง กล้องดับ โดรนร่วง ประชาชนนับล้านเดินออกจากบ้านครั้งแรกโดยไม่กลัวการถูกสแกน

และในกระเป๋าใบเล็กของแพร ยังคงมีก้อน V-Coool วางอยู่ข้างขวดนมลูก ความเย็นแผ่ออกมาเงียบๆ อย่างที่มันทำมาตลอดเหมือนไม่มีอะไรเคยเกิดขึ้นเหมือนโลกเพิ่งเริ่มต้นใหม่

นิยาย V-Coool ความเย็นที่ไม่เคยละลาย The Cold That Never Melts บทสุดท้าย

เช้าวันใหม่ของกรุงเทพฯ ในปี 2059 ไม่มีเสียงไซเรนดังก้อง ไม่มีโดรนบินวนเหนือหัว ไม่มีหน้าจอขนาดยักษ์บังคับให้ทุกคนยิ้มตามคำสั่ง แพรตื่นขึ้นมาในห้องเช่าเล็กๆ ย่านฝั่งธนฯ ที่เธอย้ายมาอยู่หลังปฏิบัติการสำเร็จ หน้าต่างเปิดรับลมธรรมชาติ ลูกชายวัย 2 ขวบกำลังคลานเล่นของเล่นไม้ที่เธอแกะสลักเองจากเศษไม้ในสวนสาธารณะใหม่ที่เพิ่งสร้าง

เธอหยิบขวดนมจากตู้เย็นธรรมดา ไม่มีช่องฟรีซพิเศษอีกต่อไป วางก้อน V-Coool ลงไปข้างๆ ตามนิสัยเก่า ความเย็นแผ่ออกมาช้าๆ สม่ำเสมอ อย่างที่มันเคยทำมาตลอด 10 ปี เธอยิ้มให้ตัวเองในกระจก ผมสั้นกว่าเดิม ใบหน้าดูผ่อนคลายกว่าเดิม ไม่มีรอยตีนกาจากความกลัวอีกแล้ว

ข่าววิทยุกระจายเสียงจากสถานีอิสระรายงานว่าการเลือกตั้งครั้งแรกในรอบ 30 ปีกำลังจะเกิดขึ้น ประชาชนกำลังลงชื่อเสนอผู้สมัคร กลุ่มอิสรภาพที่เคยหลบซ่อนตัวกลายเป็นพรรคการเมืองอย่างเปิดเผย หัวหน้าทีมคนนั้น  ชื่อจริงคือ “รวิช” ได้รับการเสนอชื่อเป็นแคนดิเดตหลัก ทุกคนยกย่องเขาเป็นวีรบุรุษผู้ปลดปล่อยชาติ

แพรไม่ได้ไปร่วมงานฉลองชัยครั้งใหญ่ เธอเลือกอยู่เงียบๆ กับลูก เลี้ยงเขาด้วยนมแม่จนหย่านมไปเมื่อปีที่แล้ว ทำงานเป็นครูสอนเด็กเล็กในชุมชนเล็กๆ ที่ทุกคนช่วยกันสร้าง เธอรู้สึกว่าชีวิตแบบนี้คืออิสรภาพที่แท้จริง ไม่ต้องวิ่งหนี ไม่ต้องซ่อน ไม่ต้องส่งข้อมูลลับในก้อนน้ำแข็งเทียม

แต่บางคืน เธอยังฝันร้ายถึงวันนั้น วันที่ทุกอย่างดูเหมือนจะจบสิ้น วันที่ลุงชัยถูกจับ วันที่เธอวิ่งหนีพร้อมลูกในอ้อมแขน ความเย็นจากก้อน V-Coool ที่เธออุ้มไว้แน่นยังคงสัมผัสได้ในฝัน

วันหนึ่ง ขณะที่เธอกำลังซักผ้าในลานกลางชุมชน เด็กผู้ชายคนหนึ่งวิ่งมาหา ถือจดหมายปิดผนึกเก่าๆ ส่งให้เธอ “พี่รวิชฝากมา” เด็กพูดสั้นๆ แล้ววิ่งไปเล่นต่อ

แพรเปิดซองด้วยมือที่สั่นเล็กน้อย ข้างในเป็นกระดาษแผ่นเดียว เขียนด้วยลายมือที่เธอคุ้นเคย“แพร มาพบกันที่โรงงานเก่า ย่านลาดกระบัง คืนนี้ เวลาเที่ยงคืน มีเรื่องสำคัญต้องคุย – รวิช”

เธอขมวดคิ้ว โรงงานเก่า คือที่ตั้งเดิมของ Attitude Mom โรงงานที่กลุ่มใช้ผลิตก้อน V-Coool อย่างลับๆ ก่อนเปิดบริษัทปลอม เธอไม่เคยกลับไปที่นั่นตั้งแต่ปฏิบัติการสำเร็จ ทำไมรวิชถึงนัดที่นั่น และทำไมต้องคืนนี้

ความสงสัยกัดกินใจเธอทั้งวัน เธอฝากลูกไว้กับเพื่อนบ้านที่ไว้ใจได้ อ้างว่ามีธุระด่วน แล้วนั่งรถเมล์สายเก่าไปยังย่านชานเมือง โรงงานร้างปรากฏขึ้นในความมืด ไฟฟ้ายังไม่กลับมาเต็มที่ ตัวอาคารดูทรุดโทรมแต่ยังแข็งแรง ประตูเหล็กเปิดแง้มไว้รอ

ข้างในมืดสนิท มีแสงไฟฉายเพียงดวงเดียว รวิชยืนอยู่ตรงกลางห้องผลิตเดิม โต๊ะเครื่องจักรยังคงเดิม ก้อน V-Coool ตัวอย่างเก่าๆ วางเรียงรายบนชั้น

“มาแล้ว” เขาพูดเสียงเบา ยิ้มมุมปากแบบเดิม “นั่งก่อน”แพรนั่งลงบนกล่องพลาสติกเก่า มองหน้าเขา “มีอะไรสำคัญถึงต้องนัดที่นี่”

รวิชถอนหายใจยาว แล้วหยิบก้อน V-Coool ก้อนหนึ่งขึ้นมา ผ่าออกอย่างชำนาญ ข้างในไม่ใช่เจลใสธรรมดา แต่เป็นแผงวงจรขนาดใหญ่กว่าที่เธอเคยเห็น มีชิปสีดำฝังอยู่หลายตัว

“นี่คือรุ่นใหม่” เขาพูด “เราพัฒนาต่อจากของเก่า ฝังตัวส่งสัญญาณระยะไกลได้ ไม่ต้องกดปุ่มเหมือนอันที่เธอใช้หนีวันนั้น”

แพรใจเต้นแรง “แล้วจะเอาไปทำอะไร”

“เพื่อระบบใหม่” เขาตอบเสียงเรียบ “โลกเก่าล่มไปแล้ว แต่คนยังคงต้องการความมั่นคง เราจะกระจายก้อนพวกนี้ให้คุณแม่ทุกคนฟรี ผ่านโครงการช่วยเหลือครอบครัวใหม่ ทุกก้อนจะเชื่อมต่อกับเซิร์ฟเวอร์กลางที่เราควบคุม สแกนใบหน้า สุขภาพเด็ก อุณหภูมิร่างกาย ความเครียดของแม่ ทุกอย่าง เพื่อป้องกันโรคระบาด ป้องกันอาชญากรรมตั้งแต่ต้น”

แพรตัวแข็ง “นี่มัน… คือระบบสันติภาพชุดใหม่ไม่ใช่เหรอ”

รวิชหัวเราะเบาๆ “ไม่เหมือนหรอก แพร ระบบเก่าโหดร้ายเกินไป ระบบใหม่จะนุ่มนวลกว่า ประชาชนจะรู้สึกว่าตัวเองปลอดภัย ยินยอมให้เราดูแล ไม่มีใครต่อต้าน เพราะทุกคนรักลูก รักครอบครัว และก้อน V-Coool จะเป็นสัญลักษณ์ของความห่วงใย ไม่ใช่เครื่องมือกดขี่”

เธอลุกขึ้นช้าๆ “แล้วทำไมต้องบอกฉัน”

“เพราะเธอคือคนเดียวที่ฉันไว้ใจให้ช่วยตัดสินใจ” เขาพูด “ถ้าเธอเห็นด้วย เราจะเริ่มแจกเดือนหน้า ถ้าไม่… ฉันจะหยุดทุกอย่าง แต่ฉันเชื่อว่าเธอจะเข้าใจ เราเสียเพื่อนไปมากเกินกว่าจะปล่อยให้โลกกลับไปความวุ่นวายแบบเดิม”

แพรเงียบ นานหลายนาที เธอมองก้อน V-Coool ในมือเขา ความเย็นยังคงแผ่ออกมาแม้จะผ่าออกแล้ว เจลไม่ละลาย ไม่เลอะเทอะ อย่างที่มันถูกออกแบบมาเสมอ

เธอนึกถึงลูกชายที่กำลังหลับอยู่ที่บ้าน นึกถึงวันที่เธอวิ่งหนีความตาย นึกถึงลุงชัยที่ยอมตายเพื่อข้อมูลปลอม นึกถึงประชาชนที่เพิ่งได้ลิ้มรสอิสรภาพครั้งแรก

“ฉันไม่เห็นด้วย” เธอพูดในที่สุด เสียงชัดเจน “เราไม่ได้สู้เพื่อเปลี่ยนนายคนใหม่ เราไม่ได้สู้เพื่อระบบที่นุ่มนวลกว่า เราสู้เพื่อไม่มีระบบเฝ้าระวังเลยต่างหาก”

รวิชถอนหายใจ “ฉันรู้ว่าเธอจะพูดแบบนี้”

แล้วเขาหยิบปืนพกขนาดเล็กขึ้นมาจากกระเป๋า เล็งตรงมาที่เธอ “เสียใจด้วย แพร แต่ฉันไม่สามารถปล่อยให้เธอขัดขวางได้ เธอรู้มากเกินไป”

แพรไม่ขยับ หัวใจเต้นแรงแต่ใบหน้ายังนิ่ง เธอค่อยๆ หยิบก้อน V-Coool อีกก้อนจากชั้นข้างๆ ก้อนที่เธอสังเกตเห็นตั้งแต่เดินเข้ามา มันคือก้อนรุ่นเก่าที่เธอเคยช่วยพัฒนาเอง มีปุ่มรบกวนสัญญาณซ่อนอยู่

เธอกดปุ่มนั้นเบาๆ

ไฟฉายในมือรวิชดับวูบ ไฟสำรองในโรงงานที่เขาติดตั้งไว้เพื่อฉุกเฉินก็ดับตาม ประตูเหล็กปิดลงอัตโนมัติ เสียงล็อกดังคลิก

“อะไรกัน” เขาร้องออกมาเสียงตื่นตระหนก

แพรพูดในความมืด “ฉันไม่ได้มาเปล่า รวิช ฉันสงสัยตั้งแต่ได้รับจดหมาย ฉันพาเพื่อนเก่ามาด้วย สองคนที่รอดจากวันนั้น พวกเขารออยู่นอกโรงงาน”

เสียงฝีเท้าดังขึ้นจากด้านนอก ประตูถูกงัดเปิด เพื่อนร่วมอุดมการณ์สองคนบุกเข้ามา ใช้ไฟฉายส่อง รวิชยืนตัวแข็ง ปืนในมือสั่น

“เธอทรยศเรา” แพรพูดต่อ “ฉันรู้ตั้งแต่เห็นชิปสีดำนั้น มันไม่ใช่ของเรา มันเป็นเทคโนโลยีจากต่างชาติ ฉันเคยเห็นในไฟล์ลับที่ลุงชัยส่งมาก่อนตายจริงๆ เธอเป็นสายให้หน่วยลับสากลมาตลอด ใช้กลุ่มเราโค่นระบบเก่า เพื่อติดตั้งระบบใหม่ที่พวกนั้นควบคุมจากระยะไกล”

รวิชไม่ตอบ เขายิ้มมุมปากครั้งสุดท้าย “โลกต้องการการควบคุม แพร ไม่มีทางเลือกอื่น”

แล้วเขายิงปืนขึ้นฟ้า หวังสร้างความโกลาหล แต่เพื่อนของแพรเร็วกว่า คว้าตัวเขาได้ทันที มัดมือไหว้หลัง รอให้หน่วยตำรวจใหม่ ที่มาจากประชาชนจริงๆ  มารับตัว

คืนนั้น โรงงานถูกเผาทิ้ง ก้อน V-Coool ทุกก้อนที่เหลือถูกทำลาย แพรยืนมองเปลวไฟลุกโชน ความร้อนแผ่ออกมาทั่วบริเวณ ตัดกับความเย็นในใจที่เริ่มคลายลง

หลายปีต่อมา Attitude Mom กลายเป็นเพียงชื่อในตำนาน คุณแม่ยุคใหม่ใช้ก้อนน้ำแข็งเทียมยี่ห้ออื่นๆ ที่ไม่มีช่องว่างลับ ไม่มีแผงวงจรซ่อน ไม่มีรหัสเรียกเซลล์

แพรกลายเป็นครูที่สอนเด็กๆ เกี่ยวกับอิสรภาพที่แท้จริง สอนว่าความเย็นที่ไม่เคยละลายไม่ใช่แค่เจลในก้อนพลาสติก แต่คือหัวใจที่ไม่ยอมให้ใครมาควบคุมอีก

ลูกชายของเธอเติบโตขึ้นในโลกที่ไม่มีกล้องส่องทุกมุม ในโลกที่ประชาชนเลือกเองว่าจะใช้ชีวิตแบบไหน

และในกระเป๋าใบเล็กที่เธอเก็บไว้ในตู้เก่า ยังคงมีก้อน V-Coool ก้อนสุดท้าย วางไว้ข้างภาพถ่ายของลุงชัยและเพื่อนที่จากไปความเย็นแผ่ออกมาเงียบๆเหมือนไม่มีอะไรเคยเกิดขึ้น

เหมือนโลกนี้เพิ่งเริ่มต้นจริงๆครั้งนี้ ไม่มีวันกลับไปเหมือนเดิมอีกต่อไป

---

ตัวละครหลักในนิยาย V-Coool ความเย็นที่ไม่เคยละลาย The Cold That Never Melts

แพร (เพศหญิง)
คุณแม่เลี้ยงเดี่ยววัย 30 ต้นๆ ที่ดูธรรมดาแต่แข็งแกร่งภายใน มุ่งมั่น รักลูกอย่างสุดหัวใจ กล้าหาญในการเผชิญอันตราย และยึดมั่นในอุดมการณ์อิสรภาพอย่างแน่วแน่ เป็นตัวละครหลักที่ขับเคลื่อนเรื่องราวด้วยความอดทนและสติปัญญา

รวิช (เพศชาย)
หัวหน้าทีมกลุ่มต่อต้านที่ดูน่าเชื่อถือ มีเสน่ห์ในการนำพา ชาญฉลาดและเด็ดขาด แต่ซับซ้อนภายใน มีความทะเยอทะยานสูงและมองโลกในมุมของ “ความมั่นคงที่จำเป็น”

ลุงชัย (เพศชาย)
พ่อค้าขายผลไม้วัยกลางคนที่แฝงตัวในสังคมอย่างแนบเนียน ใจเย็น อุทิศตนเพื่ออุดมการณ์ มีความเสียสละสูงและเป็นคนที่ไว้ใจได้ในภารกิจลับ

(ตัวละครรองอื่นๆ เช่น ลูกชายของแพร และสมาชิกกลุ่มต่อต้านที่เหลือ ไม่มีชื่อเฉพาะเจาะจง แต่ช่วยเสริมบรรยากาศและความสัมพันธ์ในเรื่อง)

---

บทวิจารณ์นิยาย V-Coool ความเย็นที่ไม่เคยละลาย The Cold That Never Melts

นิยายเรื่องนี้เป็นงานที่ผสมผสานแนวระทึกขวัญสายลับ (Espionage Thriller) เข้ากับโลกดิสโทเปียได้อย่างลงตัวและน่าติดตามมาก เรื่องราวเกิดในกรุงเทพฯ ปี 2058-2059 ที่สังคมถูกควบคุมด้วยระบบเฝ้าระวังแบบ Big Brother ทำให้ผู้อ่านรู้สึกอึดอัดและกดดันตั้งแต่หน้าแรก บรรยากาศเมืองที่เต็มไปด้วยกล้อง โดรน และกฎระเบียบเข้มงวดถูกถ่ายทอดออกมาได้สมจริงจนน่ากลัว เพราะมันใกล้เคียงกับแนวโน้มเทคโนโลยีในปัจจุบันมาก

จุดเด่นที่สุดคือการนำสินค้าธรรมดาอย่าง “ก้อนน้ำแข็งเทียม Attitude Mom V-Coool” มาเป็นศูนย์กลางของพล็อต โดยเปลี่ยนจากของใช้ประจำวันของคุณแม่เลี้ยงลูกด้วยนมแม่ ให้กลายเป็นสัญลักษณ์ของการต่อสู้และเครื่องมือลับที่ชาญฉลาด การใช้ไอเท็มนี้ขับเคลื่อนเรื่องราวทำให้เกิดความแปลกใหม่และน่าจดจำ เพราะมันดู “ใกล้ตัว” มากจนผู้อ่านรู้สึกว่าอาจเกิดขึ้นได้จริงในอนาคต

ตัวละครหลักอย่างแพรถูกสร้างมาได้อย่างมีมิติ เธอไม่ใช่ฮีโร่แบบไร้เทียมทาน แต่เป็นคนธรรมดาที่มีความเป็นแม่เต็มเปี่ยม ความกลัว ความรักลูก และความมุ่งมั่นผสมกันจนน่าเอาใจช่วยตลอดเวลา ส่วนตัวละครอื่นๆ ก็มีบทบาทชัดเจน ไม่ว่าจะเป็นคนที่ดูน่าเชื่อถือหรือคนที่เสียสละ ทำให้เกิดความสัมพันธ์และความขัดแย้งที่น่าสนใจ

จังหวะการเล่าเรื่องรวดเร็ว ตื่นเต้น มีฉากหนี การส่งข้อมูลลับ และการเผชิญหน้าที่ทำให้หัวใจเต้นแรง ภาษาเรียบง่ายแต่ภาพชัด เหมาะกับการอ่านแบบต่อเนื่องจนจบในครั้งเดียว ธีมหลักเกี่ยวกับเสรีภาพ การควบคุมสังคม และราคาที่ต้องจ่ายเพื่ออิสรภาพถูกนำเสนอได้ลึกซึ้งโดยไม่เทศน์ แต่ให้ผู้อ่านคิดตามเอง

โดยรวมแล้ว นิยายสั้นเรื่องนี้เป็นงานที่สนุก เข้มข้น และทิ้งข้อคิดไว้มาก เหมาะสำหรับคนที่ชอบแนว dystopian thriller ที่มีกลิ่นอายสายลับและตั้งอยู่ในประเทศไทย เพราะมันทำให้รู้สึก “ใกล้บ้าน” มากกว่าพวกเรื่องฝรั่งทั่วไป อ่านจบแล้วอยากให้มีภาคต่อ หรืออย่างน้อยก็อยากเห็นฉบับขยายเป็นเล่มเต็ม

---

Attitude Mom V-Coool Ice Pack ก้อนน้ำแข็งเทียมตัวท็อป เก็บนมแม่ทั้งวันไม่กลัวเสีย เก็บเย็นนาน 8-12 ชม.

ในยุคที่คุณแม่หลายคนต้องทำงานนอกบ้าน เดินทางบ่อย หรือมีไลฟ์สไตล์ที่เร่งรีบ การเก็บน้ำนมแม่ให้สดใหม่และปลอดภัยตลอดทั้งวันกลายเป็นเรื่องใหญ่ Attitude Mom V-Coool Ice Pack ก้อนน้ำแข็งเทียมรุ่นนี้เกิดมาเพื่อแก้ปัญหานั้นโดยตรง ด้วยเทคโนโลยีเจลพิเศษที่เก็บความเย็นได้ยาวนาน 8-12 ชั่วโมง ไม่ละลายเป็นน้ำเลอะเทอะ ปลอดภัยต่ออาหารและนมแม่ มี มอก. การันตีคุณภาพ แถมใช้ซ้ำได้ไม่จำกัดครั้ง ตัวช่วยที่ทำให้การเลี้ยงลูกด้วยนมแม่เป็นเรื่องง่ายและมั่นใจมากขึ้น ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนก็ตาม

---

---