บางครั้ง สิ่งเล็ก ๆ ที่เราใช้ในชีวิตประจำวัน อาจกลายเป็นประตูสู่ความลับที่ซ่อนอยู่ในใจเราเอง
อาร์ต ชายหนุ่มธรรมดาคนหนึ่งที่เคยเกือบสูญเสียทุกอย่างจากอุบัติเหตุรถชน รอดชีวิตมาได้แต่ต้องแบกอาการหายใจติดขัดและนอนกรนเรื้อรังที่คอยตามหลอกหลอนเขา คืนแล้วคืนเล่า เขานอนไม่หลับ หายใจสั้นตื้น รู้สึกเหมือนมีอะไรกดทับอกอยู่ตลอดเวลา จนกระทั่งวันหนึ่ง เขาเจอแผ่นแปะจมูกกล่องเล็ก ๆ ชื่อ Hellosmile Nasal Strips ที่คนในโซเชียลมีเดียพูดถึงกันว่าช่วยให้หายใจโล่ง นอนหลับสนิท โดยไม่ต้องพึ่งยา
คืนแรกที่เขาใช้ แผ่นบาง ๆ ที่ติดบนสันจมูก ทำให้ทุกอย่างเปลี่ยนไป ลมหายใจไหลเวียนราบรื่น อากาศเข้าปอดเต็มปอด เขาหลับลึกที่สุดในรอบหลายปี และฝันถึงโลกที่ทุกอย่างสมบูรณ์แบบ
แต่เมื่อเช้ามาถึง ทุกอย่างกลับซ้ำเดิมเป๊ะ นาฬิกาปลุกดังเวลาเดียวกัน ข่าวในโทรศัพท์เป็นข่าวเดียวกัน รถติดจุดเดิม เพื่อนร่วมงานทักทายด้วยประโยคเดิม ๆ ราวกับโลกทั้งใบถูกกดปุ่มรีเพลย์
อาร์ตเริ่มสงสัย แล้วก็ตระหนักว่าเขาติดอยู่ในลูปเวลาที่ไม่มีวันจบ ทุกครั้งที่ใช้แผ่นแปะ เขาจะหลับสนิทและตื่นขึ้นมาในวันเดิมซ้ำ ๆ แต่ถ้าไม่ใช้ เขาจะหายใจลำบากจนทรมาน และสุดท้ายก็วนกลับมาเหมือนกัน
แผ่นแปะจมูกธรรมดา ๆ กล่องนี้ ซ่อนความลับอะไรไว้ มันคือของขวัญจากอนาคตที่มาช่วยเขา หรือมันคือคุกที่สวยงามที่จิตใจเขาสร้างขึ้นเพื่อหนีจากความจริงอันเจ็บปวด
ในโลกที่ลมหายใจคือสิ่งเดียวที่ยืนยันว่ายังมีชีวิตอยู่ การหายใจที่โล่งสบายตลอดกาล จะเป็นความสุขที่แท้จริง หรือเป็นเพียงภาพลวงที่อันตรายที่สุด
ลมหายใจที่วนกลับ คือเรื่องราวของการค้นหาความหมายของชีวิต ท่ามกลางลูปที่ไม่มีวันจบ และคำถามที่ว่า เราพร้อมยอมรับความไม่สมบูรณ์ของตัวเอง เมื่อไหร่
นิยาย ลมหายใจที่วนกลับ The Returning Breath

“อาร์ต” ตื่นขึ้นมาอีกครั้งในเช้าวันจันทร์ที่เหมือนกันทุกประการ แสงแดดอ่อนๆ ลอดผ่านม่านสีเทาเข้ามากระทบใบหน้า เสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้นเวลา 7 โมงตรงเหมือนเดิม เขาลุกขึ้นนั่งบนเตียง มือควานหาแก้วน้ำข้างหัวเตียง หายใจเข้าลึกๆ แต่รู้สึกเหมือนมีอะไรอุดกั้นในช่องจมูก ลมหายใจสั้น ตื้น และหนักหน่วง เขารู้ดีว่านี่คืออาการที่ตามหลอกหลอนเขามาตั้งแต่อุบัติเหตุรถชนเมื่อหลายเดือนก่อน แพทย์บอกว่าไม่รุนแรง แต่คืนแล้วคืนเล่า เขานอนกรนเสียงดังจนตัวเองตื่น จนคนรอบข้างเริ่มห่างเหิน
วันนี้เหมือนวันอื่นๆ เขาเปิดลิ้นชักข้างเตียง หยิบกล่องเล็กสีขาวที่เพิ่งซื้อมาเมื่อวาน กล่องที่มีข้อความเขียนว่า Hellosmile Nasal Strips แผ่นแปะจมูกขนาดกลาง 10 แผ่น เขาเคยเห็นโฆษณาในโซเชียลมีเดีย คนรีวิวว่าช่วยให้หายใจโล่ง นอนหลับสนิท โดยไม่ต้องพึ่งยา เขาเลือกขนาด M เพราะคิดว่าพอดีกับโครงหน้าตัวเอง ลอกแผ่นแรกออกมา วัสดุบางเบา โปร่งแสง ติดลงบนสันจมูกอย่างระมัดระวังตามวิธีใช้ที่เขียนไว้ด้านหลังกล่อง ทำความสะอาดผิว เช็ดแห้ง วางแผ่นให้ตรงตำแหน่ง แล้วกดเบาๆ
คืนนั้น เขาหลับลึกเป็นครั้งแรกในรอบหลายเดือน ไม่มีเสียงกรน ไม่มีตื่นกลางดึกเพื่อหายใจหอบ ลมหายใจไหลเวียนราบรื่นราวกับอากาศบริสุทธิ์ไหลเข้าปอดโดยไม่มีสิ่งกีดขวาง เขาฝันถึงทุ่งหญ้ากว้างใหญ่ ลมพัดเย็นสบาย ร่างกายเบาสบายเหมือนลอยได้
แต่เช้าวันถัดมา เมื่อนาฬิกาปลุกดังขึ้นเวลา 7 โมงตรง อาร์ตชะงัก เขามองไปรอบห้อง ทุกอย่างเหมือนเดิมเป๊ะ ม่านสีเทา แก้วน้ำวางตำแหน่งเดิม ข่าวในโทรศัพท์มือถือเป็นข่าวเดียวกับเมื่อวาน เขาลุกขึ้นไปอาบน้ำ เปิดวิทยุฟังเพลง เพลงเดียวกันที่เคยเปิดเมื่อวานนี้เป๊ะ เขาเริ่มรู้สึกขนลุก แต่บอกตัวเองว่าคงคิดมาก เขาแต่งตัวไปทำงาน ระหว่างทางเจอรถติดจุดเดิม เพื่อนร่วมงานทักทายด้วยประโยคเดิมๆ ทุกอย่างซ้ำกันราวกับเทปบันทึกที่ถูกกดเล่นซ้ำ
ตอนเย็น เขากลับมาบ้าน เปิดลิ้นชัก หยิบกล่อง Hellosmile ออกมา ยังคงมีสิบแผ่นเหมือนใหม่ เขาไม่แน่ใจ แต่ตัดสินใจลอกแผ่นที่สองออกมาแปะอีกครั้ง คืนนั้นหลับสนิทอีกเช่นเคย
และเช้าวันถัดมา นาฬิกาปลุก 7 โมงตรงอีกครั้ง วันจันทร์ซ้ำเดิม
อาร์ตเริ่มตื่นตระหนก เขาลองไม่ใช้แผ่นแปะคืนหนึ่ง หายใจลำบาก นอนไม่หลับ พลิกตัวไปมาจนรุ่งสาง และเมื่อหลับไปได้สักพัก เขาก็ตื่นขึ้นมาในเช้าวันจันทร์เดิมอีกครั้ง เขาทดลองหลายอย่าง ลาออกจากงาน ขับรถไปต่างจังหวัด กระทั่งลองทำร้ายตัวเองเบาๆ เพื่อดูว่าจะเกิดอะไรขึ้น แต่ทุกครั้งที่คืนนั้นเขาหลับโดยใช้แผ่นแปะ Hellosmile เช้าวันถัดมาก็คือวันจันทร์เดิมเสมอ ถ้าไม่ใช้แผ่นแปะ เขาจะนอนไม่หลับจนร่างกายทรุดโทรม และสุดท้ายก็ตื่นขึ้นมาในวันจันทร์เดิมเช่นกัน
เขานับแผ่นในกล่อง ทุกครั้งที่ใช้ไปหนึ่งแผ่น กล่องก็กลับมามี 10 แผ่นเต็มเหมือนใหม่ เขาเริ่มจดบันทึกทุกอย่างที่เกิดขึ้นในแต่ละรอบ พยายามเปลี่ยนแปลงเหตุการณ์เล็กๆ น้อยๆ เช่น พูดคุยกับเพื่อนร่วมงานคนเดิมในประโยคที่ต่างออกไป หรือไปร้านอาหารที่ไม่เคยไป แต่ไม่ว่าจะเปลี่ยนอะไร วันนั้นก็จบลงด้วยการที่เขากลับบ้าน หยิบแผ่นแปะมาใช้ แล้วตื่นขึ้นในวันซ้ำ
ผ่านไปหลายรอบ หลายสัปดาห์ในความรู้สึกของเขา อาร์ตเริ่มสงบลง เขาใช้เวลาศึกษากล่องแผ่นแปะอย่างละเอียด หมายเลขอย. 65-1-3-2-0001038 ดูธรรมดา แต่เขาสังเกตเห็นรอยจารึกเล็กๆ ที่ขอบกล่อง เป็นตัวเลขเรียงกันที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน ดูเหมือนพิกัดหรือรหัสอะไรสักอย่าง เขาลองค้นหาในอินเทอร์เน็ตในแต่ละรอบ ผลลัพธ์เหมือนกันทุกครั้ง ไม่มีข้อมูลเพิ่มเติม
ในรอบหนึ่ง เขาตัดสินใจทำลายกล่องแผ่นแปะ ทิ้งลงถังขยะ เผาไฟ แต่คืนนั้นเขานอนไม่ได้ หายใจติดขัดจนแทบขาดใจ และเมื่อสติเลือนลาง เขาก็ตื่นขึ้นมาในเช้าวันจันทร์ กล่องใหม่เอี่ยมวางอยู่ในลิ้นชักเหมือนเดิม
อาร์ตนั่งพิจารณาอยู่หน้าหน้าต่าง มองออกไปยังท้องฟ้ายามเย็นที่เปลี่ยนสีเหมือนทุกวัน เขาเริ่มตั้งคำถามกับตัวเอง ชีวิตที่วนลูปแบบนี้คืออะไร การหายใจที่โล่งขึ้นเมื่อใช้แผ่นแปะคือความสุขแท้จริงหรือ หรือเพียงภาพลวงตา การที่ทุกวันซ้ำกันหมายถึงเขาตายไปแล้วหรือยัง การมีลมหายใจที่ราบรื่นแต่ไม่มีวันเปลี่ยนแปลง ดีกว่าการหายใจลำบากในโลกที่ก้าวหน้าหรือไม่
ในรอบที่เขานับได้ว่าต้องเป็นรอบที่หนึ่งร้อยกว่าอาร์ตเริ่มสังเกตสิ่งผิดปกติอย่างหนึ่ง เมื่อเขาใช้แผ่นแปะไปเรื่อยๆ เขาเริ่มเห็นภาพแวบๆ ในความฝัน ภาพของห้องแล็บล้ำสมัย คนในชุดคลุมสีขาวกำลังทดลองอะไรบางอย่าง และมีกล่อง Hellosmile วางอยู่บนโต๊ะ เขาเริ่มจดจำใบหน้าคนคนหนึ่ง ชายวัยกลางคนที่มีแววตาคุ้นเคยอย่างประหลาด
รอบต่อมา เขาพยายามฝึกตัวเองให้หลับลึกยิ่งขึ้นเพื่อให้เห็นภาพชัดเจน และในที่สุด เขาก็เห็นชัดเจน ชายคนนั้นคือตัวเขาเองในอีกสิบปีข้างหน้า ผมเริ่มหงอก ใบหน้ามีริ้วรอย เขากำลังพูดกับทีมนักวิทยาศาสตร์ว่า “เราต้องส่งมันย้อนกลับไป มันคือโอกาสเดียวที่จะช่วยเขา” และบนโต๊ะคือเครื่องจักรขนาดใหญ่ที่เชื่อมต่อกับแผ่นแปะจมูก Hellosmile ที่ถูกดัดแปลงให้มีอนุภาคนาโนพิเศษ อนุภาคที่สามารถสร้างลูปเวลาชั่วคราวรอบตัวผู้ใช้ เพื่อป้องกันความตายจากอุบัติเหตุ
อาร์ตตื่นขึ้นมาด้วยความตกตะลึง เขาเข้าใจแล้ว แผ่นแปะนี้ไม่ใช่แค่แผ่นช่วยหายใจธรรมดา มันถูกส่งมาจากอนาคต จากตัวเขาเองที่รอดชีวิตมาได้ เพราะในความจริง เขาตายจากอุบัติเหตุรถชนในคืนวันจันทร์นั้น แต่ตัวเขาในอนาคตที่พัฒนาเทคโนโลยีควบคุมเวลาในระดับนาโน สามารถส่งแผ่นแปะที่ฝังอนุภาคย้อนกลับไปในอดีต เพื่อสร้างลูปเวลาที่ทำให้เขาหลับสนิท ไม่ตื่นกลางดึก ไม่เครียดจนขับรถประมาท และรอดชีวิตมาได้ ลูปนี้คือการปกป้องตัวเขาเองจากความตาย
เขารู้สึกโล่งใจอย่างประหลาด ทุกอย่างมีคำตอบแล้ว เขาเริ่มใช้แผ่นแปะต่อไป แต่คราวนี้ด้วยความตั้งใจ เขาจะใช้ให้ครบสิบแผ่นในรอบเดียว เพื่อดูว่าจะเกิดอะไรขึ้น เมื่อแผ่นสุดท้ายถูกใช้ เขารู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือนเบาๆ ในอากาศ รอบตัวเริ่มพร่าเลือน และในที่สุด ลูปก็แตกออก เขาตื่นขึ้นมาในเช้าวันอังคารที่แท้จริง วันที่หลังจากอุบัติเหตุที่เขาเกือบตาย เขารอดมาได้จริงๆ
หลายปีต่อมา อาร์ตในวัยกลางคนยืนอยู่ในห้องแล็บ ผมเริ่มหงอก เขามองแผ่นแปะ Hellosmile ที่เพิ่งพัฒนาเสร็จ ทีมงานถามเขาว่าจะทดลองกับใครดี เขายิ้มเบาๆ แล้วพูดว่า “ส่งไปให้คนที่ต้องการมันมากที่สุด” เขารู้ดีว่าคนนั้นคือตัวเขาในอดีต
แต่ในคืนนั้น เมื่อเขานอนลงและลองใช้แผ่นแปะตัวต้นแบบด้วยตัวเองเพื่อทดสอบครั้งสุดท้าย เขาหลับสนิท และตื่นขึ้นมาในเช้าวันจันทร์อีกครั้ง กล่องแผ่นแปะสิบแผ่นวางอยู่ในลิ้นชัก เขายิ้มอย่างขมขื่น เขาเข้าใจแล้ว ลูปไม่ได้ถูกสร้างเพื่อช่วยเขาให้รอดจากความตาย แต่ถูกสร้างเพื่อให้เขาต้องวนเวียนอยู่ในช่วงเวลาที่เขายังมีลมหายใจที่สมบูรณ์ที่สุด เพราะในความจริง ตัวเขาในอนาคตได้ตายไปนานแล้ว จากโรคที่เกิดจากการทดลองอนุภาคนาโน และลูปนี้คือสิ่งเดียวที่ทำให้เขายังคง “มีชีวิต” อยู่ในช่วงเวลาที่หายใจโล่งที่สุด
การหายใจที่ราบรื่นไม่ใช่ของขวัญ มันคือคุกที่สวยงาม เขาจะไม่มีวันได้ก้าวไปข้างหน้า เพราะหากลูปแตก เขาจะต้องเผชิญกับความว่างเปล่าที่แท้จริง ความตายที่รออยู่ข้างนอก เขาจึงเลือกที่จะใช้แผ่นแปะต่อไป วันแล้ววันเล่า ในลมหายใจที่วนกลับนิรันดร์
นิยาย ลมหายใจที่วนกลับ The Returning Breath บทสุดท้าย
เขาจึงเลือกที่จะใช้แผ่นแปะต่อไป วันแล้ววันเล่า ในลมหายใจที่วนกลับนิรันดร์
แต่ความนิรันดร์นั้นไม่ได้ราบเรียบอย่างที่เขาคิดไว้ในตอนแรก รอบแล้วรอบเล่า อาร์ตพบว่าความทรงจำของเขาเริ่มสะสมอย่างประหลาด แม้โลกภายนอกจะรีเซ็ตทุกเช้า แต่สิ่งที่เขาคิด เขารู้สึก และเขาเรียนรู้ในแต่ละรอบ กลับไม่หายไปไหน มันซ้อนทับกันราวกับชั้นหนังสือที่หนาขึ้นเรื่อยๆ ความสุขจากการหายใจโล่งในคืนแรกๆ ค่อยๆ จางลง กลายเป็นความเคยชิน แล้วกลายเป็นความเบื่อหน่าย เขาเริ่มถามตัวเองว่า การมีลมหายใจที่สมบูรณ์แบบแต่ไม่มีวันเปลี่ยนแปลงนั้น ยังเรียกว่าชีวิตได้หรือไม่
ในรอบที่เขานับไม่ได้อีกต่อไป อาร์ตนั่งมองกล่องแผ่นแปะนานกว่าปกติ แสงจากโคมไฟข้างเตียงตกกระทบขอบกล่องในมุมแปลกๆ และครั้งนี้เขาสังเกตเห็นสิ่งที่ไม่เคยเห็นมาก่อน มีรอยบุ๋มเล็กๆ ที่มุมล่างของกล่อง ราวกับถูกแกะสลักด้วยเลเซอร์จางๆ เขาใช้เล็บขูดเบาๆ และพบว่ามีข้อความซ่อนอยู่ใต้ชั้นพลาสติกบางๆ ข้อความแรกที่ปรากฏคือ “ลมหายใจไม่ใช่จุดหมาย มันคือการเดินทาง”
เขาขนลุก ข้อความนี้ไม่ได้อยู่ที่นั่นตั้งแต่แรกแน่ๆ เพราะเขาศึกษากล่องมานับร้อยรอบแล้ว เขาเริ่มทดลองในรอบต่อๆ ไป ใช้แสงจากมุมต่างๆ ใช้ความร้อนจากไดร์เป่าผมเบาๆ และข้อความก็ค่อยๆ เผยตัวมากขึ้น ชั้นแล้วชั้นเล่า “ยอมรับความติดขัด” “ความโล่งที่แท้จริงมาจากการปล่อยวาง” “เทคโนโลยีไม่มีจริง ทุกอย่างอยู่ในใจเจ้าเอง”
อาร์ตเริ่มสั่นเทิ้ม เขานั่งลงกับพื้นห้อง ความทรงจำทั้งหมดพรั่งพรูเข้ามา ภาพห้องแล็บ ตัวเขาในอนาคต อนุภาคนาโน การส่งย้อนเวลา… ทุกอย่างเริ่มพร่าเลือนราวกับความฝันที่กำลังจาง เขาเริ่มสงสัยว่าสิ่งที่เขาเชื่อมาตลอดนั้นเป็นจริงหรือไม่ เขาลองหยุดใช้แผ่นแปะในรอบหนึ่งอีกครั้ง ทนกับการหายใจที่สั้นตื้น นอนพลิกตัวไปมาจนรุ่งสาง และในความเหนื่อยล้าอันสุดขีดนั้น เขาเริ่มเห็นภาพแวบๆ ที่ต่างออกไป
ไม่ใช่ห้องแล็บล้ำสมัย แต่เป็นห้องโรงพยาบาลธรรมดา หลังอุบัติเหตุรถชน แพทย์พูดกับเขาว่า “คุณรอดมาได้อย่างปาฏิหาริย์ แต่ปอดและทางเดินหายใจได้รับความกระทบกระเทือน อาจมีอาการหายใจติดขัดไปตลอดชีวิต” และเขาก็นอนอยู่บนเตียงนั้น นานหลายเดือน หมกมุ่นกับความกลัวว่าจะหายใจไม่ออก กลัวการนอนกรน กลัวความตายที่เกือบพรากเขาไป จิตใจของเขาสร้างกำแพงขึ้นมา สร้างโลกที่สมบูรณ์แบบที่เขาหายใจได้โล่งตลอดกาล เพื่อปกป้องตัวเองจากความจริงอันเจ็บปวด
แผ่นแปะ Hellosmile ที่เขาซื้อมาใช้จริงๆ ในโลกภายนอก เป็นเพียงแผ่นช่วยหายใจธรรมดา ที่ออกฤทธิ์ด้วยการยกปีกจมูกจริง แต่ในจิตใจของเขา มันกลายเป็นเครื่องมือที่ทรงพลังเกินจริง กลายเป็นประตูสู่ลูปเวลาที่เขาสร้างขึ้นเอง ลูปที่ไม่มีอนุภาคนาโน ไม่มีเทคโนโลยีควบคุมเวลา มีแต่ความกลัวและความปรารถนาที่จะสมบูรณ์แบบของเขาเอง
เขาร้องไห้ออกมาในรอบนั้น ความเข้าใจนี้เหมือนน้ำเย็นที่สาดลงบนไฟที่คุกรุ่นมานาน เขาเริ่มต่อสู้กับตัวเองในรอบต่อๆ ไป ลองไม่ใช้แผ่นแปะบ่อยขึ้น ยอมให้ตัวเองหายใจลำบาก ยอมนอนกรนเสียงดัง ยอมตื่นขึ้นมาด้วยความเหนื่อยล้า เขาเริ่มฝึกหายใจช้าๆ ลึกๆ ด้วยตัวเอง เริ่มทำสมาธิหน้าต่างทุกเย็น มองท้องฟ้าที่ซ้ำกันแต่พยายามหาความแตกต่างเล็กๆ เช่น รูปเมฆที่ไม่เคยเหมือนกันเป๊ะ หรือเสียงนกร้องที่บางวันดังกว่า
มันยากเหลือเกิน หลายรอบเขายอมแพ้ กลับไปหยิบแผ่นแปะมาใช้ เพราะความโล่งสบายนั้นช่างยั่วยวน แต่ทุกครั้งที่ล้ม เขาก็ลุกขึ้นใหม่ ความทรงจำที่สะสมทำให้เขาเข้มแข็งขึ้น เขาเริ่มเขียนข้อความถึงตัวเองในสมุดบันทึกที่ซ่อนไว้ในที่ที่ลูปไม่รีเซ็ต เช่น ในจิตใจลึกๆ “เจ้ายังมีชีวิตอยู่ข้างนอก อย่ากลัวความไม่สมบูรณ์” “ลมหายใจที่แท้จริงคือลมหายใจที่เปลี่ยนแปลงไปตามวันเวลา”
ในที่สุด ในรอบที่เขารู้สึกว่าพร้อมที่สุด อาร์ตวางกล่องแผ่นแปะลงบนโต๊ะ ไม่แตะมันอีก เขานั่งทำสมาธิทั้งคืน ยอมรับทุกความรู้สึกที่ถาโถมเข้ามา ความอึดอัดในอก การหายใจที่สั้น การกลัวว่าจะขาดใจ แต่เขาบอกตัวเองซ้ำๆ ว่า “นี่แหละคือชีวิต นี่แหละคือการมีลมหายใจจริงๆ” เช้ามาถึงช้าเหลือเกิน แสงแดดลอดม่านเข้ามาเหมือนทุกวัน แต่ครั้งนี้ นาฬิกาปลุกไม่ดัง 7 โมงตรง มันดัง 8.40 นาที วันที่ในโทรศัพท์เลื่อนไปเป็นวันอังคารจริงๆ
เขาลุกขึ้นยืนตัวสั่น มองไปรอบห้อง ทุกอย่างเก่าแก่กว่าเดิมเล็กน้อย ฝุ่นจับบนขอบหน้าต่างมากขึ้น แก้วน้ำข้างเตียงมีคราบน้ำที่แห้งไปนาน กล่องแผ่นแปะยังวางอยู่บนโต๊ะ แต่เหลือเพียงสี่แผ่นที่เขาใช้ไปก่อนเข้าลูป เขาเดินไปที่หน้าต่าง เปิดออก ลมจริงๆ พัดเข้ามา เย็นและไม่สมบูรณ์แบบ มีกลิ่นฝุ่นผสมกลิ่นหญ้า เขาหายใจเข้าลึกๆ รู้สึกถึงความติดขัดเล็กๆ ในช่องจมูก แต่ครั้งนี้มันไม่น่ากลัวอีกต่อไป
หลายปีต่อมา อาร์ตในวัยที่ผมเริ่มหงอกเต็มศีรษะ นั่งอยู่ในห้องทำงานเล็กๆ เขาไม่ได้เป็นนักวิทยาศาสตร์ที่พัฒนาเทคโนโลยีเวลา แต่เขาเป็นนักเขียนที่เล่าเรื่องราวของคนที่ติดอยู่ในความกลัวของตัวเอง เขาเขียนหนังสือเล่มหนึ่งชื่อ “ลมหายใจที่วนกลับ” เล่าเรื่องชายคนหนึ่งที่ติดอยู่ในลูปที่เขาสร้างขึ้นเอง และหลุดออกมาได้ด้วยการยอมรับความไม่สมบูรณ์
บางคืน เมื่ออาการหายใจติดขัดกำเริบ เขาจะหยิบแผ่นแปะ Hellosmile มาใช้แผ่นหนึ่ง อย่างรู้ตัวและไม่หมกมุ่น เขายิ้มให้ตัวเองในกระจก รู้ดีว่าความโล่งที่แท้จริงไม่ได้มาจากแผ่นแปะหรือลูปนิรันดร์ แต่มันมาจากการยอมให้ชีวิตไหลไปตามธรรมชาติของมัน มีวันที่โล่ง มีวันที่ตัน มีวันที่สุข และมีวันที่ทุกข์
ลมหายใจที่วนกลับไม่ได้จบลงด้วยความว่างเปล่า แต่มันจบลงด้วยการเริ่มต้นใหม่ การหายใจที่แท้จริงคือการหายใจท่ามกลางความไม่แน่นอน และนั่นคือสิ่งที่ทำให้เรารู้สึกว่ายังมีชีวิตอยู่
ตัวละครในนิยาย “ลมหายใจที่วนกลับ”
อาร์ต (ตัวเอกหลัก) (เพศชาย)
ชายหนุ่มวัยทำงานที่เคยประสบอุบัติเหตุรถชน ทำให้มีปัญหาการหายใจติดขัดและนอนกรนเรื้อรัง เขาเป็นคนหมกมุ่น กลัวความไม่สมบูรณ์ ชอบควบคุมชีวิต และมีความคิดลึกซึ้งแต่เก็บกด ในช่วงแรกเขาหลงอยู่ในภาพลวงตาของความสมบูรณ์แบบ แต่พัฒนาไปสู่การยอมรับตัวเองและความไม่แน่นอนของชีวิต
อาร์ตในอนาคต (เพศชาย)
เวอร์ชันตัวเอกในวัยกลางคน (ผมหงอก มีริ้วรอย) ปรากฏในภาพความฝันหรือความทรงจำหลอก เป็นนักวิทยาศาสตร์ที่ดูจริงจังและเสียสละในตอนแรก แต่สุดท้ายเผยว่าเป็นส่วนหนึ่งของภาพลวงที่จิตใจสร้างขึ้นเพื่อปกป้องตัวเอง
(นิยายมีตัวละครหลักเพียงคนเดียวเป็นหลัก ไม่มีตัวละครรองที่เด่นชัด เพื่อเน้นธีมการต่อสู้ภายในจิตใจ)
บทวิจารณ์นิยาย “ลมหายใจที่วนกลับ”
“ลมหายใจที่วนกลับ” เป็นนิยายไซไฟลึกลับที่ผสมปรัชญาอย่างลงตัว เรื่องราวเริ่มต้นด้วยความธรรมดา ๆ อย่างแผ่นแปะจมูกที่กลายเป็นจุดเริ่มต้นของ time-loop อันชวนขนลุก แต่ผู้เขียนค่อย ๆ พัฒนาไปสู่การตั้งคำถามลึกซึ้งเกี่ยวกับชีวิต ความกลัว และความหมายของการมีลมหายใจที่ “สมบูรณ์แบบ” เนื้อเรื่องครั้งแรกที่เผยว่าแผ่นแปะมาจากอนาคตเพื่อช่วยชีวิตตัวเอก และครั้งสุดท้ายที่เปิดเผยว่าทุกอย่างเป็นภาพลวงจากจิตใต้สำนึก ทำได้แนบเนียนและสะกิดใจคนอ่านให้คิดตาม
จุดแข็งคือการใช้สินค้าธรรมดาอย่าง Hellosmile Nasal Strips เป็นสัญลักษณ์ของ “ความโล่งสบายที่หลอกลวง” ได้อย่างชาญฉลาด ผสมกับแนว philosophical sci-fi ที่ไม่หนักจนเกินไป แต่ชวนให้ผู้อ่านตั้งคำถามตัวเองว่า เรากำลังหนีจากความไม่สมบูรณ์ของชีวิตอยู่หรือไม่ การพัฒนาตัวละครของอาร์ตจากคนติดอยู่ในลูปสู่คนที่กล้าปล่อยวาง นั้นน่าประทับใจและให้แง่คิดดี
ข้อเสียเล็กน้อยคือบางช่วงอาจยาวเกินไปในส่วนการวนลูปซ้ำ ๆ ซึ่งอาจทำให้คนอ่านบางคนรู้สึกเบื่อก่อนถึงจุดไคลแม็กซ์ แต่โดยรวมแล้ว นิยายเรื่องนี้เหมาะกับคนชอบแนว Black Mirror หรือหนังอย่าง Inception ที่เน้นจิตวิทยาและปรัชญา อ่านจบแล้วอยากหายใจลึก ๆ และยอมรับชีวิตจริงมากขึ้นแน่นอน
แผ่นแปะจมูก Hellosmile ทางลัดแก้จมูกตัน ลดกรน และหายใจเต็มปอดตอนออกกำลังกาย
หลายคนคงเคยเจอปัญหาเหล่านี้ในชีวิตประจำวัน นอนกรนเสียงดังจนคนข้าง ๆ นอนไม่หลับ หรือตื่นเช้ามาด้วยจมูกตัน หายใจลำบากเพราะหวัดหรือภูมิแพ้ หรือแม้แต่ตอนออกกำลังกายหนัก ๆ แล้วรู้สึกหายใจไม่อิ่ม เหนื่อยหอบง่าย เพราะอากาศเข้าไม่พอ ปัญหาส่วนใหญ่มาจากช่องจมูกที่แคบลงชั่วคราว ทำให้อากาศไหลเวียนไม่สะดวก
Hellosmile Nasal Strips แผ่นแปะจมูกง่าย ๆ ตัวนี้เกิดมาเพื่อแก้ปัญหาเหล่านั้นโดยตรง ด้วยหลักการยกปีกจมูกเบา ๆ ให้ช่องเปิดกว้างขึ้น ช่วยให้หายใจโล่งขึ้นทันทีแบบไม่ต้องพึ่งยาพ่น ยาหยอด หรือเครื่องมือซับซ้อน ใครที่กำลังมองหาวิธีธรรมชาติ ใช้งานสะดวก และเห็นผลเร็ว ตัวนี้ตอบโจทย์มาก ไม่ว่าจะใช้ตอนนอนหรือออกกำลังกายก็ได้ผลดีเหมือนกัน มาดูกันว่าแผ่นแปะจมูกกล่องเล็ก ๆ นี้มีดีอะไรบ้าง
